Αρχική Εγκλεισμός & Συντροφικότητα Κλεμμένο Smart της Σαλονίκης

Εγκλεισμός & Συντροφικότητα Κλεμμένο Smart της Σαλονίκης

Όλοι θέλουμε να έχουμε τον έλεγχο της ζωής μας και ελπίζουμε διαχρονικά πως το πιο συναρπαστικό μέρος αυτού του ταξιδιού δεν το έχουμε ζήσει ακόμα. Προσμονούμε ένα πιο ρόδινο μέλλον και σε έναν τόπο ο οποίος βρίσκεται συνήθως μακριά από το σπίτι μας. Για αυτό το λόγο οι σύγχρονοι άνθρωποι έχουν απίστευτες τάσεις φυγής. Μερικοί μάλιστα, είναι πλασμένοι έτσι ώστε να φτιάχνουν συνεχώς τις βαλίτσες τους. Ετοιμάζονται να ταξιδέψουν ξανά και ξανά. Η Ευτυχία αυτών των ανθρώπων έχει να κάνει περισσότερο με τις εμπειρίες και λιγότερο με τα αγαθά τα οποία έχουν αποκτήσει στη διάρκεια της ζωής τους.

Κάποια στιγμή όμως, απογοητευμένη και κουρασμένοι από το βάρος των υποχρεώσεων, των απαιτήσεων και των ορίων που θέτει Η πολιτεία λόγω πανδημίας (περιορίζοντας τους στην οικία τους), παύουν να ελπίζουν και παραδίδονται αμαχητί σε αυτό που επιβάλλει η αδήριτη πραγματικότητα. Δηλαδή στον περιορισμό των μετακινήσεων και κατά προέκταση στον εγκλεισμό τους μέσα στο σπίτι.

Την περίοδο της άνοιξης, της προσμονής της Ανάστασης του Χριστού, τότε που το γκρίζο της γης γεμίζει χρώμα, την ώρα που το φως της ημέρας νικά το σκοτάδι της νύχτας, τότε που ο ήλιος ξεπροβάλλει νικητής μέσα από τα σύννεφα, οι άνθρωποι ανεβαίνουν το δικό τους ΓΟΛΓΟΘΑ.

Κάτι αόρατο, αρχικά ασήμαντο μα στη διάρκεια τρομακτικό, τσαλαπάτα τη ζωή τους, θέτοντας σε αμφισβήτηση αξίες όπως η υγεία, η εργασία, κοινωνικά δικαιώματα, ελευθερίες.
Άλλοι θα αναγκαστούν να έρθουν αντιμέτωποι με τις σχέσεις που έφτιαξαν. Τα παιδιά, τους γονείς, τους συντρόφους. Άλλοι θα έρθουν αντιμέτωποι με το φόβο του θανάτου, χαμένοι πίσω από κωλόχαρτα, μαντηλάκια και μακαρόνια.

Αυτό που ζούμε, ίσως είναι μία κρυμμένη ευλογία. Ποτέ άλλοτε δεν είχε η ανθρωπότητα την ευκαιρία να σταματήσει ολόκληρη ταυτόχρονα τον άκρατο καλπασμό της. Να κάνει ένα απρόσμενο διάλειμμα, έστω και αναγκαστικό από το ποδοβολητό της, πάνω σε τούτο τον πλανήτη. Κι αυτή είναι η ώρα του απολογισμού. Είναι η ώρα που ο καθένας θα έρθει αντιμέτωπος, κλεισμένος στο κελί που έφτιαξε, με τον ίδιο του τον εαυτό. Οι περισσότεροι θα έρθουν πρόσωπο με πρόσωπο με τη μοναξιά. Θα καταλάβουν ότι δεν αντέχουν να είναι μόνοι γιατί δεν θα έχουν να πουν τίποτα με τον εαυτό τους. Έμαθαν να ορίζουν την ύπαρξή τους μέσα από τα μάτια των άλλων.

Μέσα από επαγγελματικές επιτυχίες, μεγάλους έρωτες, ρετουσαρισμένες photos και βεβιασμένα likes. Κλεισμένος σε ένα σπίτι, δίχως Ελπίδα διαφυγής, θα αναγκαστεί να δει κατάματα ο ένας τον άλλον. Να λουστεί εκείνα τα κακομαθημένα παιδιά, που εκείνος κατάντησε έτσι και μετά τα ξαμόλισε στον έξω κόσμο.

Να αντιμετωπίσει επιτέλους έναν γάμο που εδώ και καιρό έχει τελειώσει και όλο αναβάλλετε λόγω κεκτημένης ταχύτητας. Να τεστάρει αν μπορεί και αν αντέχει να συμβιεί με το νέο του σύντροφο.

Με το σύννεφο θανάτου να πλανάται στον έξω κόσμο, επαναξιολογούν και επαναπροσδιορίζουν τις προτεραιότητες, τα οράματα έτσι ώστε να αποκτήσουν ξανά την αίσθηση ότι είναι ζωντανοί. Το κατά πόσο έζησαν ολοκληρωτικά θα καθοριστεί τελικά και αναλόγως θα αισθανθούν Ελπίδα ή Απογνωση. Θα αναρωτηθούν τελικά, τι άξιζε από όσα έζησαν έως τώρα. Θα φέρουν στο μυαλό τους, τι έκαναν πριν λίγες εβδομάδες, τι τους θύμωνε και γιατί πάλευαν.

Το μικρόβιο έρχεται να τους απειλήσει με έναν τρόπο τόσο απόλυτο που θα τους υπενθυμίσει την τεράστια αξία της συντροφικότητας, της αγάπης και της οικογένειας. Απαραίτητες προϋποθέσεις για να μπορέσουν οι άνθρωποι να κάνουν πράξη το ΜΈΝΩ ΣΠΊΤΙ.Επιτρέψτε μου φίλοι αναγνώστες, αυτές τις τρεις έννοιες (ΣΥΝΤΡΟΦΙΚΌΤΗΤΑ, ΑΓΆΠΗ, ΟΙΚΟΓΈΝΕΙΑ), να τις εξετάσουμε ως μία διότι τις θεωρώ αλληλένδετες.

Συντροφικότητα είναι η αίσθηση ότι ο σύντροφος είναι ο δικός μου άνθρωπος. Ο αγαπημένος, ο σημαντικός. Αυτός που Με δυσκολεύει με το να είναι διαφορετικός, ακόμα και όταν συμφωνούμε. Αυτός που Με δυσκολεύει με το να είναι παρών ακόμη και στη μοναξιά μου. Αυτός που Με δυσκολεύει με το να μην δέχεται συμβιβασμούς μου. Αυτός που Με δυσκολεύει με την ομορφιά της αγάπης του. Αυτός που Με δυσκολεύει με το να μην φτάνει ποτέ ο κοινός μας χρόνος. Αυτός που Με δυσκολεύει με το να με εμπιστεύεται απρουπόθετα. Δεν μου επιτρέπει να εγκλωβίζομαι στα άσχημα και να παραιτούμαι. Με δυσκολεύει με το να με βλέπει ερωτικά ακόμη και όταν εγώ δεν αντέχω τον εαυτό μου, θέλοντας να είμαι ο εαυτός μου και μόνον αυτός.

Το πιο σημαντικό στη συντροφικότητα είναι το Πλαίσιο, ο ορίζοντας, το κλίμα μέσα στο οποίο διαδραματίζεται η επικοινωνία. Όταν το ταίρι σου αισθάνεται αγάπη, τότε είναι έτοιμο να σε αφουγκραστεί. Το βλέπουμε σαν φίλο, του ζητάμε ασφάλεια, θεραπεία, ντάντεμα, φροντίδα συναισθηματική και ψυχική κάλυψη αλλά και έρωτα.
Επειδή ο άνθρωπος εσφαλμένα πιστεύει πώς μόνος του δεν μπορεί να δημιουργήσει τη δική του αγάπη, τη δική του ευτυχία, ότι δηλαδή χρειάζεται κάποιος άλλος να μας βοηθήσει, να τα κάνει εκείνος για εμάς. Έτσι είμαστε όλοι σε μία αναζήτηση πληρότητας στο πρόσωπο ενός άλλου ανθρώπου.

Πριν όμως αγαπήσουμε κάποιον άλλον, πρέπει πρωτίστως να κάνουμε τον εαυτό μας άξιο να αγαπηθεί. Για να είναι δοτικός ο σύντροφός μας, πρέπει κι εμείς να είμαστε το ίδιο δοτικοί και αξιαγάπητοι. Η λύση βρίσκεται στην καρδιά των ανθρώπων. Όταν κατά παύουμε τις δικές μας ψυχοδυναμικές συγκρούσεις, τότε και μόνον τότε καταλαβαίνουμε τους άλλους καλύτερα. Αληθινή κατανόηση δεν σημαίνει θεωρητικά ερμηνεία των σκέψεών και των συναισθημάτων του άλλου αλλά ταύτιση μαζί του καθώς και βιωματική συμμετοχή στα αισθήματα του. Σημαίνει να δούμε και να αισθανθούμε την πραγματικότητα με τον τρόπο που εκείνος τη βλέπει και την αισθάνεται.

Επικοινωνούμε δημιουργικά με το σύντροφό μας όταν εκτιμάμε και αποδεχόμαστε με σεβασμό τα αισθήματα του χωρίς να εξετάζουμε εάν αυτό είναι σωστό ή λάθος.όταν εκφράζουμε αυτό που πιστεύουμε με στοργή, ζεστασιά, κατανόηση και σεβασμό.η άνευ όρων αποδοχή των συναισθημάτων και των βιωμάτων του αλλου ,δημιουργεί το πρόσφορο έδαφος που θα τον βοηθήσει να εξερευνήσει τον εαυτό του,να αναπτύξει και να αξιοποιήσει τις εσωτερικές δυνατότητες αλλαγής που κρύβονται μέσα του.

Ενώ αντίθετα, οι δυναμικές παρορμητικές προσπάθειες που καταβάλλουμε για να τον αλλάξουμε, τον κάνουμε να νιώθει αμαθής, ανώριμος, ανίκανος και ανίσχυρος να επιλέξει το σωστό από μόνος του. Έτσι γίνεται αμυντικός, αντιδρώντας σε αυτά που του λέμε, καρφώνοντας συγχρόνως ένα αμυντικό-συναισθηματικό τοίχος απέναντί μας,προκειμένου να διαλέξει την αξιοπρέπεια και την αυτοδυναμία του.

Φανταστείτε για παράδειγμα μία υποχόνδρια γυναίκα, να τρέχει κάθε τρεις και λίγο με τη σφουγγαρίστρα ανά χείρας πίσω από τον άντρα της, καθαρίζοντας διαρκώς τις πατημασιές που αφήνει αυτός στο μάρμαρο του σπιτιού.Ή έναν άνδρα να γκρινιάζει διαρκώς επειδή έπεσε παραπάνω αλάτι στο φαγητό ή επειδή άργησε η γυναίκα του να τον σερβίρει. Όπως καταλαβαίνετε μία τέτοιου είδους συμβίωση είναι ΑΝΥΠΌΦΟΡΗ.

Στη Βίβλο της ενδεδειγμένης συντροφικότητας, επιβάλλεται Η προστασία της ιδιωτικότητας της σχέσης από παρέμβαση συγγενών και φίλων.

Δεν τσακώνεσαι μπροστά σε τρίτους διότι έτσι αλλοιώνεται η ιδιωτικότητα και προσβάλλεις σε άλλους την προσωπικότητα του συντρόφου σου μη αποδίδοντας του ανάλογο σεβασμό.

Δεν πρέπει να απομονώνεσαι συναισθηματικά χτίζοντας μέρα με τη μέρα τοίχος αόρατο. Να θυμάσαι πάντα πως αγάπη σημαίνει, να έχεις τη δυνατότητα να μπαίνεις κάτω από τον άλλον, χωρίς να σε θλιβεσαι.

Η οικογένεια είναι άριστη όταν δεν έχει ανάγκες για περιττά και από τα αναγκαία δεν της λείπει τίποτα.τα μέλη της οικογενείας ανακαλύπτουν την ουσία της ζωής, τα σημαντικά τους βρίσκουν μαζί, τα περιττά δεν τους απομακρύνουν και παραμένουν ενωμένοι σε κάθε εμπόδιο ακόμα και αν μένουν για μέρες ολόκληρες έγκλειστοι, όλοι μαζί, στο ίδιο τους το σπίτι.

Ίσως τελικά, μέσω από αυτόν τον αναγκαστικό εγκλεισμό τους, ανακαλύψουν ότι
ΌΤΙ ΑΞΊΖΕΙ ΘΑ ΖΕΙ
Σ’ΟΤΙ ΓΕΡΆ ΤΟΥΣ ΕΝΏΝΕΙ
ΚΙ ΌΤΙ ΕΊΝΑΙ ΛΊΓΟ, ΘΑ ΔΟΥΝ
ΠΩΣ ΚΆΠΟΙΑ ΜΈΡΑ ΤΕΛΕΙΏΝΕΙ.
Τα λέγαμε κιόλας

 

Το Κλεμμένο Smart Σαλονίκης

Σχολιασμός

Κοινοποιήστε το: