Αρχική Επιστροφή απο Αγάπη ή απο Ιδιοτέλεια και συμφέρον; Κλεμμένο Smart της Σαλονίκης

Επιστροφή απο Αγάπη ή απο Ιδιοτέλεια και συμφέρον; Κλεμμένο Smart της Σαλονίκης

Κάποτε ήταν ο μικρός Ανδρέας που έμενε στη Θεσσαλονίκη στην περιοχή της Κάτω Τούμπας. Από φτωχή οικογένεια ο Ανδρέας προκειμένου να συντηρήσει την οικογένειά του εργαζόταν στο μικρό μπακάλικο της γειτονιάς στον κύριο Γιάννη. Με τα χρόνια ο μικρός Ανδρέας μεγάλωσε και η αγάπη του για τη δουλειά είχε συγκινήσει το αφεντικό του.

Αυτό συνέβαινε διότι ο υπάλληλος εκτός από την εργατικότητα έδειχνε πίστη και αφοσίωση στην επιχείρηση από την οποία συντηρούνταν αυτός και η οικογένειά του. Με την πάροδο του χρόνου ο κύριος Γιάννης ο ιδιοκτήτης αύξησε τον μισθό του, δείχνοντας με τον τρόπο αυτό την ικανοποίησή του.

Όσο όμως τα χρόνια περνούσαν κάποιες συγκυρίες είχαν σαν αποτέλεσμα η φήμη του Ανδρέα να φτάσει στους μετόχους μιας μεγάλης αλυσίδας τροφίμων στο εξωτερικό. Αποτέλεσμα αυτού ήταν να του γίνει μία πολύ μεγάλη οικονομική προσφορά βάζοντας του συγχόνως το δίλημμα.

Από τη μία τα πολλά λεφτά και από την άλλη η οικογενειακή θαλπωρή. Έπρεπε λοιπόν να αποφασίσει να διαλέξει ένα από τα δύο διότι και τα δύο δεν συνδυάζονταν. Η οικογένεια του Ανδρέα ήταν μόνιμοι κάτοικοι της Θεσσαλονίκης και δεν το συζητούσαν καν για συναισθηματικούς λόγους να ξενιτευτούν. Εξάλλου και η μητέρα του ήτανε φιλάσθενη και κάθε μετακίνηση της εμπεριείχε κινδύνους.

Από την άλλη πάλι η γυναίκα του ήθελε και αυτή να είναι μαζί με τη μητέρα της κοντά και να μην την εγκαταλείψει. Το παιδάκι τους ήταν σε μία ηλικία ευαίσθητη όσο και δύσκολη έτσι ώστε να αλλάξει περιβάλλον. Τα χρήματα όμως ήταν πάρα πολλά και ο Ανδρέας έπρεπε να αποφασίσει. Ή θα έφευγε έστω και μόνος του στην ξενιτιά κάνοντας ένα γερό κομπόδεμα που θα εξασφάλιζε το μέλλον των παιδιών του ή θα έμενε στα πάτρια εδάφη και θα περιορίζονταν στον όχι και άσχημο μισθό που του έδινε ο κύριος Γιάννης.

Μετά από ώριμη σκέψη και πολλά μπρος πίσω πήρε τελικά την απόφαση να ξενιτευτεί. Προσελήφθη στη μεγάλη αυτή αλυσίδα τροφίμων και διέπρεψε. Κέρδισε αμέσως την εκτίμηση και το σεβασμό των ανωτέρων του. Οι αποδοχές του αμέσως τριπλασιάστηκα και.ούτε στα πιο τρελά του όνειρα περίμενε ότι θα δει τόσα πολλά χρήματα στον τραπεζικο του λογαριασμό.

Από τη μία βέβαια μπορεί να μεγαλωναν οι καταθέσεις του, συγχρόνως όμως μεγάλωνε και το συναισθηματικό του κενό που ένιωθε εκεί στην ξενιτιά. Του έλειπαν αφάνταστα οι δικοί του οι άνθρωποι. Έχανε τις πιο υπέροχες στιγμές της μικρής του κόρης. Το μεγάλωμα της από μωρό σε έφηβη. Οι πιέσεις από τους δικούς του όσο περνούσαν τα χρόνια γινόταν έντονες για την επιστροφή του στα πάτρια εδάφη.εξάλλου ο Ανδρέας έχει κάνει ένα αρκετά ικανοποιητικό κομπόδεμα.

Συγχρόνως το παλιό του αφεντικό ο κύριος Γιάννης εχει επεκτείνει την επιχείρησή του με τεράστιους ρυθμούς ανάπτυξης καθιστώντας την κολοσσό στον χώρο της, για τα δεδομένα όχι μοναχά της Θεσσαλονίκης αλλά και της Ελλάδας γενικότερα. Επομένως η επιστροφή του Ανδρέα στη συν πρωτεύουσα δεν θα σήμαινε απαραίτητα και το φρενάρισμα των τραπεζικών του καταθέσεων. Ενδεχομένως να μην έπαιρνε ακριβώς τα ίδια μεγάλα ποσά που έπαιρνε στο εξωτερικό ωστόσο η σχετική μείωση που θα υφίστατο θα την εξισορρόπούσε με την οικογενειακή του γαλήνη και ευτυχία, στοιχεία απαραίτητα για την ολοκλήρωση ενός ανθρώπου.

Την επιχείρηση του κυρίου Γιάννη την αγαπούσε διότι από κει ξεκίνησε. Εκεί έμαθε τη δουλειά και τις ιδιαιτερότητες της. Εξάλλου και να ήθελε να πάει αλλού στο χώρο της Θεσσαλονίκης δεν υπήρχαν καλύτερες προοπτικές εργασιακές από τον κύριο Γιάννη. Επομένως το τερπνόν μετά του ωφελίμου. Δηλαδή ο φίλος μας ο Ανδρέας ερχόμενος στην πατρίδα του θα εξασφάλιζε το οικονομικό του μέλλον συνεργαζόμενος με το παλιό καλό του αφεντικό ενώ συγχρόνως θα απολάμβανε και την αγάπη της οικογένειάς του.

Συμπερασματικά λοιπόν θα λέγαμε πως η επιστροφή και ο επαναπατρισμός του ήρωα μας δεν έγινε επειδή αγαπούσε και λάτρευε ΜΟΝΟ το παλιό του αφεντικό τον κύριο Γιάννη οπως επίσης και το μικρό μπακάλικο από το οποίο ξεκίνησε. Έγινε διότι πρωτίστως εκείνη τη χρονική στιγμή συναισθηματικά ήταν κενός όσο δηλαδή έλειπε στο εξωτερικό. Ο κύριος Γιάννης με το μικρό μπακάλικο του, το οποίο στο πέρασμα των χρόνων εξελίχθηκε σε τεράστιο σούπερ μάρκετ ,ήταν το δέλεαρ για να πετύχει το τέλειο deal της ζωής του.

Το παράδειγμα του Ανδρέα έχει άπειρες εφαρμογές σε όλους τους εργασιακούς χώρους και ειδικά σε αυτόν που ποδοσφαίρου. Συχνά-πυκνά ακούμε για τις μεγάλες επιστροφές παικτών στις ομάδες της καρδιάς τους ,αφήνοντας συγχρόνως παχυλά συμβόλαια. Κάποτε στην ομάδα του ΠΑΟΚ είχαμε την επιστροφή του ζαγοράκη, του Δημήτρη Σαλπιγγίδη και πρόσφατα του Αντρέ βιερίνια. Κάτι ανάλογο συμβαίνει και στις υπόλοιπες ΠΑΕ του κέντρου. Οι ποδοσφαιριστές είναι επαγγελματίες κακά τα ψέματα.

Ο χρόνος εργασίας τους στο διάβα της ζωής τους είναι σύντομος. Επομένως μέσα σε αυτό το σύντομο χρονικό διάστημα επιβάλλεται να εξασφαλίσουν και τα καλύτερα συμβόλαια.Τις περισσότερες φορές αναγκάζονται να ξενιτευτούν προκειμένου να το πετύχουν. Όλοι όμως δεν είναι ίδιοι χαρακτήρες.

Υπάρχουν άνθρωποι, σαν την αφεντιά μου για παράδειγμα, αν και δεν είμαι ποδοσφαιριστής, οι οποίοι δυσκολεύονται στην αλλαγή περιβάλλοντος. Επίσης δένονται συναισθηματικά με ανθρώπους και τοπία. Αυτή λοιπόν η κατηγορία ανθρώπων δεν βλέπει τον χρόνο να τρέξει όσο το δυνατόν γρηγορότερα προκειμένου να επιστρέψουν εκεί από όπου ξεκίνησαν. Εκεί όπου θα βρούνε τη ΣΊΓΟΥΡΗ ΑΓΆΠΗ αλλά και ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΜΈΝΑ χρήματα, έστω και αν είναι κάτι της λιγότερα από αυτά της ξενιτιάς. Επομένως στην κρίση του ακροατή αναγνώστη είναι να επιλέξει την απάντηση στο ερώτημα

ΕΠΙΣΤΡΟΦΉ ΑΠΌ ΑΓΆΠΗ Ή ΑΠΌ ΙΔΙΟΤΈΛΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΦΈΡΟΝ;

Τα λέγαμε κιόλας

Το Κλεμμένο Smart της Σαλονίκης.

Σχολιασμός

Κοινοποιήστε το: