Αρχική Κέβιν Κίγκαν: Το Σούπερ Ποντίκι | Βλογημένος

Κέβιν Κίγκαν: Το Σούπερ Ποντίκι | Βλογημένος

Έχοντας περιγραφεί ως «αναμφισβήτητα ο πρώτος Άγγλος σούπερ σταρ ποδοσφαιριστής», προσελκύοντας πάνω του τα φώτα της δημοσιότητας, διακρίθηκε ως ένας εξαίσιος επιθετικός, όντας ένας από τους πιο τεχνίτες παίχτες του αγγλικού ποδοσφαίρου και ο πιο διάσημος επιθετικός των γηπέδων της «Γηραιάς Αλβιώνας» τη δεκαετία του 1970! Γεννημένος στο χωριό Άρμθορπ κοντά στην πόλη του Ντόνκαστερ της κεντρικής Αγγλίας, στις 14 Φεβρουαρίου του 1951, ο Κέβιν Κίγκαν (Joseph Kevin Keegan), έμοιαζε σαν όλα να προφήτευαν πως ήταν φτιαγμένος για μεγάλα πράγματα, παρά το μικρόσωμο δέμας του! Έκανε μεγάλη καριέρα αγωνιζόμενος για πολλούς συλλόγους, κυρίως στις Λίβερπουλ, Αμβούργο, Σαουθάμπτον και Νιούκαστλ. Κέρδισε τρεις αγγλικούς τίτλους πρωταθλητή, 2 Κύπελλα UEFA και το Κύπελλο Πρωταθλητριών, τη γερμανική Μπουντεσλίγκα, μετέχοντας σ’ ένα ακόμα τελικό Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1980, ενώ σε προσωπικό επίπεδο, ονομάστηκε Ευρωπαίος Ποδοσφαιριστής της χρονιάς το 1978 και το 1979. Συνέχισε προπονητικά, έχοντας σημαντικές θητείες στις Νιουκάστλ, Φούλαμ και Μάντσεστερ Σίτι, με τις οποίες κέρδισε ανόδους ως πρωταθλητής, ενώ υπήρξε επίσης παίκτης και προπονητής της εθνικής ομάδας της Αγγλίας. Κατατάσσεται ως ο 38ος Καλύτερος Ποδοσφαιριστής του 20ου αιώνα και 4ος Άγγλος από την Διεθνή Ομοσπονδία Ιστορίας και Στατιστικής του Ποδοσφαίρου (IFFHS), ενώ τo 2004 ο Πελέ τον συμπεριέλαβε στον κατάλογο «FIFA 100», με τους 125 Καλύτερους Εν Ζωή ποδοσφαιριστές του Κόσμου.

Πεισματάρης και γρήγορος, από τα 13 του κλωτσά την μπάλα, ξεκινώντας ουσιαστικά την καριέρα του το 1968, από την Σκάνθορπ Γιουνάιτεντ σε ηλικία 17 ετών. Αγωνιζόταν ως μέσος στην ομάδα και σε 124 συνολικά εμφανίσεις σκόραρε 18 γκολ. Οι εμφανίσεις κίνησαν το ενδιαφέρον του Μπιλ Σάνκλι (Bill Shankly), του προπονητή-αναμορφωτή της Λίβερπουλ, που τον απέκτησε το 1971 δίνοντας στην Σκάνθορπ το ποσό των 35.000 στερλίνων. Έχοντας αποκτηθεί ως μέσος, στις 14 Αυγούστου του 1971, έκανε την πρώτη του εμφάνιση με την φανέλα της Λίβερπουλ, σκοράροντας μετά από 12 λεπτά. Ήταν μάλιστα αυτή η ικανότητά του στο σκοράρισμα που έκανε τον Μπιλ Σάνκλι να τον προωθήσει στην επίθεση της ομάδας του. Η έμπνευση του εμβληματικού προπονητή των «Κόκκινων» αποδείχθηκε σωστή και γρήγορα έγινε διεθνής με την Εθνική Ελπίδων αλλά και με την Εθνική Ανδρών της Αγγλίας, ενώ με την Λίβερπουλ άρχισε να σαρώνει τους τίτλους. Κατέκτησε τα Πρωταθλήματα Αγγλίας των περιόδων 1972/73, 1975/76, 1976/77, το Κύπελλο Αγγλίας του 1974, σκοράροντας στον τελικό δύο φορές στο 3-0 εναντίον της Νιουκάστλ και τα Τσάριτι Σιλντ του 1974 και του 1976. Μνημειώδες είναι το επεισόδιο με τον Τζόνι Τζάιλς, αλλά και ο καυγάς του με τον Μπίλι Μπρέμνερ της Λιντς στο τελικό του Τσάριτι Σιλντ 1974, που οδήγησε στην αποβολή τους, την πρώτη σε αγώνα τέτοιου επιπέδου στην Αγγλία!

Κατέκτησε επίσης το Κύπελλο UEFA του 1973, σκοράροντας δύο γκολ στον πρώτο τελικό εναντίον της Μπορούσια του Μενχενγκλάντμπαχ (3-0), αλλά και το 1976, εναντίον της Κλαμπ Μπρυζ, σκοράροντας και στους 2 τελικούς, το νικητήριο γκολ με πέναλτι, στον πρώτο (3-2), αλλά και την ισοφάριση στον δεύτερο (1-1). Τέλος, το 1977 κατέκτησε το Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης, όταν η Λίβερπουλ κέρδισε ξανά την Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ σε ευρωπαϊκό τελικό, σ’ έναν αγώνα που κέρδισε το πέναλτι με το οποίο διαμορφώθηκε το τελικό 3-1. Στο τέλος της σεζόν 1976/77, άφησε την Λίβερπουλ για την Μπούντεσλιγκα και το Αμβούργο, για το ποσό των 500.000 στερλίνων. Το τελευταίο του παιχνίδι ήταν ο τελικός του Κυπέλλου Αγγλίας με αντίπαλο τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, όμως ηττήθηκε (1-2), χάνοντας έτσι την ευκαιρία ενός τρεμπλ. Στα 6 χρόνια που έμεινε στο μεγάλο λιμάνι του Μερσεϊσάιντ, σκόραρε ακριβώς 100 γκολ σε 323 εμφανίσεις. Αντικαταστάτης του ήταν ο Κένι Νταγκλίς (Kenny Dalglish).

Η μεταγραφή του εκείνη την εποχή ήταν η σπουδαιότερη στην Ευρώπη. Ήταν ο πιο ακριβοπληρωμένος παίχτης στη Γερμανία, αλλά η πρώτη χρονιά δεν ήταν και η καλύτερη για το Αμβούργο, που έχασε από την πρώην ομάδα του Κίγκαν, τη Λίβερπουλ, το Ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ ενώ τερμάτισε μόλις στην 10η θέση στην Μπουντεσλίγκα. Ωστόσο, σκόραρε 12 φορές κερδίζοντας, σε προσωπικό επίπεδο, την Χρυσή Μπάλα του 1978 ως Καλύτερος Ευρωπαίος Ποδοσφαιριστής. Η επόμενη σεζόν 1978/79, με προπονητή τον Μπράνκο Ζέμπετς (Branko Zebec) είναι πετυχημένη και για την ομάδα, που κατακτά το γερμανικό πρωτάθλημα μετά από 19 χρόνια, αλλά και για τον ίδιο, καθώς κερδίζει σε προσωπικό επίπεδο, για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά την Χρυσή Μπάλα. Μαζί κέρδισε και το παρατσούκλι ‘‘Mighty Mouse’’ από τα γνωστά καρτούν! Στην τελευταία του σεζόν με την γερμανική ομάδα το 1979/80, δεν καταφέρνει να κατακτήσει τίποτα, αν και έφτασε έως το τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών, όπου η ομάδα ηττήθηκε από την Νότιγχαμ Φόρεστ με 1-0. Έχασε και το γερμανικό πρωτάθλημα, με δύο μόλις βαθμούς διαφορά από την Μπάγερν Μονάχου. Το καλοκαίρι του 1980, άφησε την Δυτική Γερμανία και με το ίδιο ποσό το όποιο ήρθε στο Αμβούργο, επέστρεψε στην Αγγλία για λογαριασμό της Σαουθάμπτον.

Πήγε σε μία ομάδα με αρκετά καλούς παίκτες όπως ο Άλαν Μπολ (Alan Ball), ο Μικ Τσάνον (Mick Channon), ο Φιλ Μπόγιερ (Phil Boyer) και ο Τσάρλι Τζορτζ (Charlie George). Την πρώτη του σεζόν, οι «Άγιοι» κατέκτησαν την έκτη θέση, που είναι και η καλύτερη του συλλόγου στην ιστορία του. Την επόμενη περίοδο, η ομάδα ήταν στην πρώτη θέση έως τον Ιανουάριο αλλά τελικά τερμάτισε στην 7η θέση. Ψηφίστηκε Κορυφαίος Παίχτης στην Αγγλία για την περίοδο 1981/82, αλλά είχε ήδη αποφασίσει να αποχωρίσει αναζητώντας μια νέα πρόκληση. Έχοντας σκοράρει 37 γκολ σε 68 ματς για τους «Αγίους», λίγες μέρες πριν από την έναρξη της σεζόν 1982/83 μετακομίζει στην Νιούκαστλ! Εντάχθηκε στις «Καρακάξες» για 100.000 λίρες, σοκάροντας το αγγλικό και ευρωπαϊκό κοινό, καθώς την ίδια περίοδο τον ήθελαν ομάδες όπως η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ! Δεν είναι άλλωστε και ότι πιο συνηθισμένο ένας πρώην πρωταθλητής Ευρώπης, Αγγλίας, Γερμανίας, αρχηγός της Εθνικής Αγγλίας και κάτοχος της «Χρυσής Μπάλας» να αποφασίζει να παίξει στην δεύτερη κατηγορία! Η Νιούκαστλ μάλιστα προερχόταν από τέσσερις συνεχόμενες χρονιές μακριά από την πρώτη κατηγορία, αφού αδυνατούσε να πάρει την άνοδο για τα «μεγάλα σαλόνια»!

Όλα βέβαια έχουν την εξήγησή τους, αφού η οικογένεια του ήταν οπαδοί της Νιούκαστλ κι ο ίδιος «… μεγαλωμένος σ’ έναν ”ασπρόμαυρο κόσμο” από μικρό παιδί», όπως χαρακτηριστικά έχει πει, ήταν τ’ όνειρό του να φορέσει τα ασπρόμαυρα και να αγωνιστεί στο «Σαιντ Τζέιμς Παρκ»! Πέρασε δύο σεζόν στην ομάδα, στην διάρκεια των οποίων ήταν εξαιρετικά δημοφιλής στους οπαδούς και αγαπήθηκε όσο λίγοι από το κοινό, που έβλεπε ένα δικό του παιδί, που είχε πετύχει τόσα και τόσα πράγματα στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο να αγωνίζεται σαν «σκυλί» για την ομάδα. Έγινε η σημαία της, αποδίδοντας εκπληκτικά, ενώ στην τελευταία του σεζόν, το 1983/84, η Νιούκαστλ κατάφερε να πάρει την άνοδο για την πρώτη κατηγορία μετά από εξάχρονη απουσία! Τότε όμως, μετά από 78 παιχνίδια, έχοντας σκοράρει 48 γκολ αποφάσισε να αποσυρθεί σε ηλικία 33 ετών! Η απόσυρση, έγινε σε ένα φιλικό που έδωσαν οι «Καρακάξες» εναντίον της Λίβερπουλ, φεύγοντας από το γήπεδο με… ελικόπτερο!! Έπαιξε και 2 ματς με την Μπλακτάουν στην Αυστραλία, με ένα τέρμα σε 2 εμφανίσεις. Συνολικά πέτυχε 246 γκολ σε 592 ματς.

Εθνική Αγγλίας

Έκανε την πρώτη του εμφάνιση με την Εθνική Αγγλίας, στις 15 Νοεμβρίου του 1972, σε έναν αγώνα της προκριματικής φάσης του Παγκοσμίου κυπέλλου του 1974, εναντίον της Ουαλίας (1-0). Σκόραρε το πρώτο γκολ, πάλι εναντίον της Ουαλίας, στην τρίτη του εμφάνιση, στις 11 Μαΐου του 1974. Συνολικά, σκόραρε 21 γκολ σε 63 παιχνίδια με την εθνική ομάδα της χώρας του και ήταν ο αρχηγός των «Λιονταριών» από το 1976 έως το 1982, σε 31 αγώνες. Κατάφερε να κάνει μόνο μια εμφάνιση σε Παγκόσμιο κύπελλο, αυτό του 1982 στην Ισπανία και αυτή για 26 λεπτά, μιας και τραυματίστηκε.

Προπονητική Καριέρα

Στις 5 Φεβρουαρίου του 1992, σχεδόν 8 χρόνια μετά το τελευταίο παιχνίδι του ως παίκτης, επέστρεψε ως προπονητής της Νιούκαστλ που αγωνιζόταν τότε στην Β’ κατηγορία. Κατάφερε την επόμενη σεζόν να ανεβάσει την ομάδα στην νεοσύστατη Πρέμιερ Λιγκ, ενώ την «έβγαλε» στο Κύπελλο UEFA, το 1994, μετά από διάστημα 20 ετών! Τη σεζόν 1995/96, την οδήγησε στην δεύτερη θέση στην Πρέμιερ Λιγκ, αν και είχε διψήφια διαφορά από τη δεύτερη Μάνστεστερ Γιουνάιτεντ στα μέσα του πρωταθλήματος! Η μεταγραφή του Άντι Κόουλ (Andy Cole -δική του ανακάλυψη!) στους «μπέμπηδες», αποδυνάμωσε τη ομάδα, χάνοντας την ευκαιρία να επιστρέψει στην κορυφή μετά από 65 χρόνια! Το ίδιο έγινε και την επόμενη χρονιά όταν έχασε το τίτλο με ισοπαλία εναντίον της Τότεναμ την τελευταία αγωνιστική, παρόλο που ήταν πρωτοπόρος ως το Γενάρη με 10 βαθμούς διαφορά! Το 1996, απέκτησε από την Μπλάκμπερν τον παίκτη-σύμβολο της σύγχρονης ιστορίας της Νιουκάστλ, τον Άλαν Σίρερ (Alan Shearer), με το -παγκόσμιο- ποσό ρεκόρ των 15 εκατομμυρίων λιρών! Στις 7 Ιανουαρίου του 1997, αποφάσισε να παραιτηθεί, λέγοντας πως σ’ εκείνο το σημείο της ζωής του δεν ήθελε να ασχοληθεί άλλο με το ποδόσφαιρο. Τον Σεπτέμβριο του 1997 επέστρεψε ως τεχνικός διευθυντής στην Φούλαμ, που αγωνιζόταν τότε στην Τρίτη κατηγορία, αναλαμβάνοντας προπονητής της μετά την απόλυση του Ρέι Γουίλκινς (Ray Wilkins) στην μέση της σεζόν, με την ομάδα να τερματίζει στην 6η θέση.

Την επόμενη περίοδο την οδήγησε στην κατάκτηση του πρωταθλήματος της Τρίτης κατηγορίας, με 101 βαθμούς. Τον Φεβρουάριο του 1999 ανέλαβε την Εθνική ομάδα της Αγγλίας, αλλά οι κακές εμφανίσεις και οι μόλις 7 νίκες σε 14 αγώνες τον οδήγησαν στην παραίτηση τον Οκτώβριο του 2000. Τον Μάιο του 2001 ανέλαβε τη Μάντσεστερ Σίτι που υποβιβάστηκε στην Τσάμπιονσιπ (Β’ Κατηγορία) και την οδήγησε στην κατάκτηση του πρωταθλήματος και στην άμεση επιστροφή στην Πρέμιερ Λιγκ με 99 βαθμούς, καταφέρνοντας να την καθιερώσει ως ομάδα της Κορυφαίας αγγλικής κατηγορίας. Το 2005, μετά το τέλος του πρωταθλήματος αποσύρθηκε από την τεχνική της ηγεσία και τον Ιανουάριο του 2008 επέστρεψε στην Νιούκαστλ, στην οποία έμεινε έως τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους, όταν και παραιτήθηκε ύστερα από διαφωνία με την ιδιοκτησία της ομάδας.

TRIVIA

  • Παντρεμένος με την Jean Woodhouse από τις 23 Σεπτεμβρίου του 1974, απέκτησαν δύο κόρες, τη Laura Jane και τη Sarah Marie. Έχει γίνει διάσημος για την «αφάνα-στιλ» κόμμωσή του τη δεκαετία του 1970, έχοντας θέση στην κορυφή των ερευνών με τα “χειρότερα χτενίσματα”!
  • Το 1991, δέχτηκε επίθεση σε parking του αυτοκινητόδρομου Μ25 όταν είχε αποκοιμηθεί στο αμάξι του χωρίς μάλιστα να γνωρίζουν ούτε οι ίδιοι ποιον απειλούσαν.
  • Τον Ιούλιο του 2008, οι διεθνείς αγγλικές αερογραμμές έδωσαν το όνομά του σε ένα από τα Bombardier Q400 αεροσκάφη της, για την προσφορά του στο ποδόσφαιρο.
  • Είναι ο 8ος από τους 100 αγαπημένους της KΟΡ, της περίφημης εξέδρας των φανατικών της Λίβερπουλ.
  • Αποτέλεσε και εξακολουθεί να αποτελεί τον «Μεσσία» της Νιούκαστλ και είναι ο ζωντανός θρύλος της. Όταν αποφάσισε να επιστρέψει, ο τύπος έγραψε για την «επιστροφή του βασιλιά» και τον «ερχομό του Μεσσία», δείχνοντας έτσι πόσο πολύ μετράει εκεί τ’ όνομά του!

Βλογημένος

Σχολιασμός

Κοινοποιήστε το: