Αρχική Ο ΓΙΓΑΝΤΑΣ ΚΟΙΜΑΤΑΙ…DRAZEN

Ο ΓΙΓΑΝΤΑΣ ΚΟΙΜΑΤΑΙ…DRAZEN

Η Νέα Υόρκη είναι η πόλη που δεν κοιμάται ποτέ. Δεν κοιμάται όμως και για ένα ακόμα λόγο την τελευταία 20ετία. Εξαιτίας της κάκιστης πορείας της αγαπημένης ομάδας για την μεγαλούπολη ,τους θρυλικούς New York Knicks.

Η χρυσή εποχή των 90s φαντάζει συνάμα τόσο κοντά αλλά και τόσο μακριά για τους απαιτητικούς οπαδούς των Knicks. Ο όρος οπαδός ίσως χρησιμοποιείται στο NBA μόνο για τους θαμώνες του εμβληματικού Madison Square Garden. Έχουν μερίδιο οι κάτοικοι της Νέας Υόρκης , έχει μερίδιο και η ομάδα στο status που έχει δημιουργηθεί και έχει αναπτύξει την αλλόκοτη σχέση μεταξύ τους.

Οι Knicks αποτελούν την μια εκ των δυο μόλις ομάδων του NBA που χρησιμοποιούν την ίδια έδρα από την ίδρυση τους , το Madison Square Garden. Το παράδοξο είναι ότι το μυσταγωγικό MSG εμπνέει κυρίως τους αντιπάλους και είναι το σημείο αναφοράς θρυλικών παιχτών του αθλήματος όπως ο Jordan και ο Kobe Bryant. Ακόμα και ο δικός μας Giannis άρχισε να θεωρείται ότι άλλαξε επίπεδο μετά από buzzer beater μέσα στην Νέα Υόρκη.

Τα μοναδικά πρωταθλήματα της ιστορίας τους τα κατέκτησαν την δεκαετία του ’70 (1970 & 1973) , με τον εμβληματικό Willis Reed να αποτελεί μέχρι και σήμερα τον απόλυτο μύθο της Νέα Υόρκης. Η μοίρα της ομάδας αλλάζει ουσιαστικά και πάλι όταν μπαίνουμε στην εποχή του Patrick Ewing το 1985.

Στον ερχομό του Ewing θα βάλει το χεράκι του και ο David Stern.Ο δαιμόνιος κομισάριος ήθελε να αναγεννήσει το brand των Knicks και το άνοιγμα της μεγάλης αγοράς όπως η Νέα Υόρκη. Οι Knicks γίνονται και πάλι πρωταγωνιστές στην Ανατολή , οι προσθήκες των Charles Oakley και Bill Cartwright θωρακίζουν την ρακέτα και όλοι ουσιαστικά ονειρεύονται το δακτυλίδι του πρωταθλητή.

Ο ερχομός του υπερ-πρωταθλητή με τους Lakers , Pat Riley δεν συνοδεύεται από showtime αλλά με γρανιτένια άμυνα,  σημείο αναφοράς των Knicks την δεκαετία το ΄90. Οι αποκλεισμοί στα playoffs κυρίως από τους Bulls αλλά και οι επικές μάχες με τους Pacers αποτελούν ίσως τα ματς που νοσταλγούν περισσότερο από όλα οι ανά την υφήλιο fun του NBA.

Ο ερχομός των Starks , Mason , Doc Rivers , Derek Harper τους οδηγούν στο τέλος της διαδρομής και τους τελικούς του 1994 απέναντι στους Rockets του Olajuwon. H τιτανομαχία των δυο κορυφαίων ψηλών του πρωταθλήματος Ewing-Hakeem καθηλώνει και βγάζει νικητή τον δεύτερο σε μια σειρά επτά αγώνων.

Οι κοκορομαχίες με τους Pacers του persona non grata για την Νέα Υόρκη Reggie Miller θα συνεχιστούν , οι Miami Heat θα προστεθούν στην εξίσωση των απόλυτων εχθρών των Knicks και ο δεύτερος τελικός μέσα σε μια πενταετία είναι γεγονός.

Το 1999 απέναντι στους Spurs θα ηττηθούν και πάλι (4-1 νίκες) και ίσως με το μαγικό ραβδάκι τους θα επιτρέψουν στους Spurs όχι μόνο να πάρουν το πρωτάθλημα αλλά και να γίνουν δυναστεία τα επόμενα 20 χρόνια. Allan Houston , Latrell Sprewell , Larry Johnson και το σύμβολο της ομάδας Patrick Ewing θα αποτελέσουν τους τελευταίους ήρωες της πόλης.

Από εκεί και πέρα ξεκινά η πτώση και ουσιαστικά η ατυχία-κατάρα που πλανάται στην οροφή του MGS. Οι συμμετοχές στα playoffs μετρημένες στα δάκτυλα του ενός χεριού , All Star παίχτες που έρχονται παίζουν και δεν ακουμπάνε. Στην Νέα Υόρκη καμία κίνηση δεν δείχνει ικανή να αλλάξει το ρου της ιστορίας του ιστορικού franchise.

Φτάσαμε στο σήμερα. Στο συρτάρι τους οι Knicks κατέχουν και διαθέτουν τα περισσότερα χρήματα από οποιαδήποτε ομάδα του πρωταθλήματος τα τελευταία δυο χρόνια για να πάρει τουλάχιστον ένα superstar με supermax συμβόλαιο ώστε να επιστρέψουν όχι μόνο στα playoffs αλλά και στην κορυφή του NBA.

Η επιμονή των Lakers με τον Davis και το δίδυμο Durant-Irving  που πήγε στους Nets, δεν άφησε και πολλές επιλογές από το πάνω ράφι την περασμένη σεζόν για τους Knicks. Εάν προσθέσουμε και την μη απόκτηση του απόλυτου hype της τελευταίας 15ετιας για το κολεγιακό μπάσκετ Zion Williamson πέρυσι χάθηκε μια ιστορική ευκαιρία. Φέτος και πάλι τα χρήματα έμειναν στο συρτάρι.

Δεν κατάφεραν να βρουν τα μεγάλα ονόματα με συνέπεια να μοιράσουν τα μεγάλα συμβόλαια σε μέτριους παίχτες. Έφεραν τον Rivers για βασικό αλλά και δυο χρήσιμους παίχτες όπως ο Noel και ο Burks. Θα έχει μεγάλο ενδιαφέρον να δούμε την εξέλιξη παιχτών όπως ο RJ Barret στην δεύτερη χρόνια του στο NBA.

Στην πρώτη κατέγραψε 14,5 πόντους , 5 ριμπάουντ και 2,5 ασίστ σε 30 λεπτά συμμετοχής. Έπειτα πολύτιμος είναι ο  Mitchell Robinson αλλά και η επιλογή στο Νο 8 του φετινού draft Obi Toppin. Ένας stretch-four παίχτης με αρκετά καλό σουτ τριών πόντων.

Το front office των Knicks δεν εμπνέει και το μόνο που μπορεί να κάνει για να προσελκύσει μεγάλους αστέρες του πρωταθλήματος είναι να δουλέψει με τους παίχτες που έχει και να καταφέρει να φτιάξει ένα ελκυστικό οικοδόμημα.

Από το 2013 έχουν να μπουν στα playoffs ο Knicks, ένα γεγονός που δεν τους αποτρέπει την χρηματιστηριακή τους αξία να είναι η κορυφαία στο πρωτάθλημα και το εισιτήριο διαρκείας στο θρυλικό MSG το πιο ακριβό.

Ο ιδιοκτήτης των Knicks , James Dolan , είναι σε διαρκή ρήξη με το κοινό της ομάδας .Σώθηκε κάπως με την ανακαίνιση του γηπέδου το 2013 –το καλύτερο κομμάτι γης της πόλης-όπου του στοίχησε 1 δις. δολάρια και δημιούργησε περισσοτέρους χώρους εκμετάλλευσης και απογείωσε το brand name της ομάδας.

Από παντού έσοδα για τον εκκεντρικό Dolan , αφού οι συναυλίες , το wrestling , το χοκεϊ συν τους τουρίστες που συρρέουν στην μητρόπολη της Νέα Υόρκης δίνουν υπέρογκα ποσά στα ταμεία του οργανισμού.

Υπολογίζουμε και τα τηλεοπτικά συμβόλαια και κάπως έτσι χωρίς playoffs , χωρίς super star , χωρίς δαχτυλίδι βρίσκουμε τους Knicks στις 5 πλουσιότερες ομάδες όλων των αθλημάτων στον κόσμο. Τελικά να πουλήσει ο Dolan ή όχι είναι το ερώτημα.Tα λεφτά φέρνουν ή όχι τις επιτυχίες.

Σχολιασμός

Κοινοποιήστε το: