Αρχική Σε ευχαριστούμε πολύ! Έτσι Απλά … Λέο Μάτος Ι Κλεμμένο Smart της Σαλονίκης

Σε ευχαριστούμε πολύ! Έτσι Απλά … Λέο Μάτος Ι Κλεμμένο Smart της Σαλονίκης

Όταν δεν είσαι επαγγελματίας γραφιάς και καταπιάνεσαι να δημιουργήσεις ένα κείμενο, υπάρχουν στιγμές, όπως ετούτη που σε κάνουν να νιώθεις έντονη συναισθηματική φόρτιση γιατί μέσα από το γραπτό σου πρόκειται να αποχαιρετήσεις έναν τεράστιο ποδοσφαιριστή που πέρασε τα τελευταία χρόνια από την ομάδα σου.
Μία τεράστια προσωπικότητα, έναν άνθρωπο που έφερε τη ΧΡΥΣΉ ΕΠΟΧΉ ΣΤΟΝ ΠΑΟΚ. Εμείς τουλάχιστον οι παλιοί στη θέση του δεξιού μπακ είχαμε να θυμόμαστε τον Γιάννη τον Γούναρη, τον Απόστολο Τσουρέλα, το Βασίλη Μπορμπόκη, οι οποίοι κάλυψαν επάξια τη συγκεκριμένη θέση. Σαν τον λέο Μάτος όμως δεν ήταν κανένας.

Ο Λεονάρντο Ντε Ματο Κρουζ, όπως είναι το πλήρες όνομά του, γεννήθηκε στις 2 Απριλίου του 1986. Ξεκίνησε από τα τμήματα υποδομής της Φλαμένγκο και αφού πράγματοποίησε ένα σύντομο πέρασμα από τη Μαρσέιγ επέστρεψε στη χώρα του. Έμεινε στη Βραζιλία έως το 2010 ώσπου και μετακόμισε στην Ουκρανία. Στην Τσερνομόρετς Οδησσού έμαθε την άμυνα και αργότερα πήρε μεταγραφή στην Ντνίπρο. Στην ομάδα αυτή έμαθε να παίζει όλη τη δεξιά πλευρά του γηπέδου και καλλιέργησε ακόμη περισσότερο τις επιθετικές του αρετές

Στις 8 Μαΐου του 2016 έλυσε το συμβόλαιό του λόγω οικονομικών προβλημάτων της ομάδας του και εντάχθηκε στο δυναμικό του ΠΑΟΚ.ο άνθρωπος που τον έφερε ήταν ο πρώην τεχνικός διευθυντής κύριος Μίχελ. Με τον δικέφαλο του βορρά κέρδισε ένα πρωτάθλημα και τρία κύπελλα, τίτλοι καθόλου αμελητέοι εάν αναλογιστεί κανείς την πενιχρή συγκομιδή που είχε ο σύλλογος στην πολύχρονη ιστορία του.

Ο Λέο ξεχώριζε για το υπέρμετρο πάθος του. Ώρες-ώρες έμοιαζε να ήταν βιονικός. Στα τέσσερα χρόνια περίπου που τον έζησα, είχε το βλέμμα του τρελού, του ωραίου τρελού όμως. Ήταν πεισματάρης και ήταν αυτός που ενέπνεε τους συμπαίκτες του έτσι ώστε να τα δίνουν όλα μέχρι τελικής πτώσεως κάθε φορά. Ήταν γεννημένος νικητής. Το μάτι του γυάλιζε κυριολεκτικά και οι επιθετικές του αρετές ήταν απίστευτες. Έβαλε πολλά γκολ με κεφαλιά όσα δεν έχουν βάλει πολλοί καταξιωμένοι σέντερ φορ της superleague. Η συμμετοχή του στον τελικό του κυπέλλου UEFA αγωνιζόμενος με τη φανέλα της Ντνίπρο κοντρα στη Σεβίλλη, ήταν το γεγονός που πρόσθεσε εσάνς στην ποδοσφαιρική του καριέρα.

Στα τρεισήμισι χρόνια του στον ΠΑΟΚ Ο Λέο Μάτος έχει καταγράψει 156 συμμετοχές με 26 γκολ και 16 ασίστ, επιδόσεις απίστευτα μεγάλες για τη θέση στην οποία αγωνιζόταν. Δεν είναι υπερβολή ότι στα μάτια των περισσότερων είναι ο πληρέστερος δεξιός μπακ που πέρασε ποτέ από αυτόν τον σύλλογο.

Συχνά βοηθούσε με τις ηγετικές του ικανότητες στη συνοχή των συμπαικτών του μέσα στην ομάδα. Στα μάτια πολλών ήταν χωρίς υπερβολή ο φύλακας-άγγελος του ΠΑΟΚ διότι όταν στράβωνε ένας αγώνας ήταν αυτός που θα έβγαζε τα κάστανα από τη φωτιά. Ενέπνεε τους συμπαίκτες του να δίνουν το maximum και για να το πετυχαίνει αυτό, έπρεπε και ο ίδιος να δίνει πρώτος το παράδειγμα. Η ακτινοβολία του στα μάτια των οπαδών (φίλων και αντιπάλων) ήταν μεγάλη. Η φανέλα με το όνομά του ήταν από αυτές που ήθελαν πολλά παιδάκια από τον πατέρα τους να τους την αγοράσει από την μπουτίκ.

Ο Λέο είχε αναχθεί για μεγάλη μερίδα φίλων του ΠΑΟΚ σε πρότυπο προς μίμηση συμβάλλοντας συγχρόνως και στη διαμόρφωση δυνατών ποδοσφαιρικών λιλιπούτειων προσωπικοτήτων. Ένας ποδοσφαιρικός σύλλογος όσο καλά οργανωμένος και αν είναι, με καλή επικοινωνία των μελών του, δεν μπορεί να οδηγηθεί στην επίτευξη των στόχων του εάν αυτός είναι ακέφαλος δίχως δυνατές προσωπικότητες, όπως ήταν και ο Βραζιλιάνος δεξιός full μπακ. Η σπουδαιότητα του στην ομάδα ήταν αναγνωρισμένη από όλους.ήταν αυτός που διέθετε το ταλέντο και την εμπειρία και αποφάσιζε κατά τη διάρκεια ενός αγώνα πότε θα προωθηθεί και πότε όχι.

Ήταν ένας αποτελεσματικός ηγέτης που είχε τη δεξιότητα, ενδεχομένως καλύτερα και από τον προπονητή του, να διαβάζει το παιχνίδι και να ξέρει πώς να το διαχειρίζεται. Όπως επίσης έκανε άριστη διαχείριση της φυσικής του κατάστασης. Συνδύαζε τέλεια την άμυνα με την επίθεση διότι ήταν ευέλικτος στη σκέψη και προσέγγιζε τον αγώνα από πολλές οπτικές γωνίες,γεγονός που τον οδηγούσε σε ένα πολύμορφο φάσμα δυνατοτήτων δράσης. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι ήταν φοβερά δυνατός τόσο στον αέρα όσο και χαμηλά με την μπάλα στα πόδια.

Πολλές φορές παρακολουθώντας τον κατά την είσοδό του στον αγωνιστικό χώρο μου έδινε την εντύπωση ότι βρισκόμουν σε αρένα και όχι σε ποδοσφαιρικό γήπεδο. Και αυτό οφείλονταν στον λέο Μάτος ο οποίος με την είσοδό του στον αγωνιστικό χώρο μου θύμιζε ταύρο μαινόμενο. Τρελαινόταν με τον προπονητή του όταν έβγαινε αλλαγή διότι ήθελε μέχρι το τέλος να αποδεικνύει την αγωνιστική του ανωτερότητα. Ανέκαθεν είχε μία αρχή. Να συνθέτει πριν τον αγώνα το όραμα της νίκης, να εμπνέει τους συμπαίκτες του να ευθυγραμμιστούν σε αυτή όπως επίσης και να είναι ο πρωταγωνιστής αυτής της υλοποίησης. Και αν ακόμα κάποιες φορές έπαιζε το ρόλο του κομπάρσου αυτό δεν τον ενοχλούσε καθόλου διότι κύρια προτεραιότητά του ήταν η επικράτηση έναντι του αντιπάλου.

Υπήρξε άριστος οικογενειάρχης και πολύ ήρεμος στην προσωπική του ζωή. Μάλιστα πολλοί που δεν τον ήξεραν έμεναν έκπληκτοι μαθαίνοντας την πραότητα του χαρακτήρα του όπως και την αγάπη προς την οικογένειά του. Οι καταχρήσεις ήταν μία έννοια άγνωστη σε αυτόν. Ο Λέο Μάτος δέθηκε αφάνταστα με την ομάδα αλλά και με την ιδιοσυγκρασία του οργανισμού ΠΑΟΚ , αποτελώντας βασικό γρανάζι της μηχανής του ποδοσφαιρικού τμήματος, ειδικά σε μία θέση όπου η ομάδα της Θεσσαλονίκης πονούσε για χρόνια μην μπορώντας να βρει ισάξιους αντικαταστάτες.

Με την έλευση του κυρίου Φερέιρα φάνηκε εξαρχής ότι ο Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής δεν ήταν στα αρχικά του πλάνα διότι πολύ απλά δεν εξυπηρετούσε το σύστημα που ήθελε να παίζει. Ο συμπατριώτης του Rodrigo έμοιαζε να προηγείται στα πλάνα της τεχνικής ηγεσίας. Τελικά ,μετά από τις παλινωδίες των τελευταίων μηνών του στυλ μένει η φεύγει, πάρθηκε η απόφαση από τον Λέο να επιστρέψει στην πατρίδα του και στην ομάδα της Vasco da Gama προκειμένου να κρεμάσει εκεί τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια.

Αυτό που βγήκε προς τα έξω είναι οτι ο ποδοσφαιριστής αντιμετώπιζε προσωπικά προβλήματα που είχαν να κάνουν σχέση με την υγεία του πατέρα του. Άλλοι πάλι πιστεύουν πως αυτό ήταν μόνο η αφορμή και όχι η αιτία. Ενδεχομένως το ισχυρό της προσωπικότητας του σε συνδυασμό με την αγάπη του για το σύλλογο τον οδήγησαν στο να δώσει τόπο στην οργή και να πάψει πλέον να χαλιέται με πράγματα και καταστάσεις οι οποίες τον στεναχωρούσαν. Ποιο από τα δύο πραγματικά συνέβαινε, ίσως δεν θα το μάθουμε ποτέ. Ένα όμως είναι το σίγουρο και δεν χωράει της παραμικρής αμφισβήτησης.

ΟΔΉΓΗΣΕ ΤΟΝ ΠΑΟΚ ΣΤΗ ΧΡΥΣΉ ΕΠΟΧΉ

Τα λέγαμε κιόλας

Το Κλεμμένο Smart της Σαλονίκης.

Σχολιασμός

Κοινοποιήστε το: