Αρχική Η Ομάδα – Φάντασμα | Βλογημένος

Η Ομάδα – Φάντασμα | Βλογημένος

Ως «Η Ομάδα Φάντασμα» (La Selección Fantasma), είναι καταγεγραμμένη στην Παγκόσμια Ποδοσφαιρική Ιστορία, η «εναλλακτική» εθνική ομάδα της Αργεντινής, η οποία «επιστρατεύτηκε» τον Σεπτέμβριο του 1973 από τον τότε εθνικό προπονητή Ομάρ Σίβορι (Omar Sívori), με στόχο να αντιμετωπίσει την εθνική ομάδα της Βολιβίας, στην πρωτεύουσα της δεύτερης, την Λα Παζ, που βρίσκεται σε υψόμετρο σχεδόν 3.700 μέτρων στην οροσειρά των Άνδεων. Οι ιδιαιτερότητες για τους οργανισμούς που δεν έχουν συνηθίσει να αγωνίζονται σε τέτοιες συνθήκες είναι πολλές και δυσεπίλυτες, με κυριότερη την έλλειψη οξυγόνου και αποτέλεσμα αρκετές ομάδες να αντιμετωπίζουν τρομερά προβλήματα κατά την διάρκεια των αγώνων σε αυτό το υψόμετρο. Με τον όρο αυτό εννοούνται, η ειδικών συνθηκών προετοιμασία, διάρκειας περίπου 75 ημερών(!), παράλληλα με την παντελή έλλειψη οργάνωσης από την Αργεντίνικη Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία, αλλά και την έλλειψη οποιασδήποτε δημοσιογραφικής ενημέρωσης και όλες αυτές οι καταστάσεις που αντιμετώπισαν σε ιδιαίτερα αντίξοες συνθήκες αυτοί οι άνθρωποι και διαδραματίστηκαν πριν τον αγώνα. Πολλοί από του ποδοσφαιριστές αυτούς, πέραν του γεγονότος ότι συμμετείχαν σε μια εξαντλητική διαδικασία γνωρίζοντας ότι ΔΕΝ θα αγωνιστούν στον συγκεκριμένο αγώνα, δεν ξανακλήθηκαν ποτέ ξανά στην εθνική ομάδα!

Ένα από τα αρχικά σχήματα της επιλογής, όπως εμφανίστηκε σε αγώνα στη Τιλκαρά. Κάτω, δεύτερος από δεξιά ο Χουάν Ραμόν Ρότσα.

Τα προκριματικά για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1974 στην Νότιο Αμερική, γίνονταν με ένα σύστημα το οποίο περιλάμβανε ομίλους των τριών (3) ομάδων. Η Αργεντινή, είχε πάρει ήδη τη διοργάνωση του 1978 και δεν ήθελε, σε καμία περίπτωση, να λείπει από το Μουντιάλ του 1974 στα γήπεδα της Δυτικής Γερμανίας. Ειδικά από τη στιγμή που είχε αποτύχει να προκριθεί το 1970 στο Μέξικο, όταν και αποκλείστηκε από το Περού. Η χώρα γενικά βρισκόταν σε μια περίεργη κατάσταση (προεδρικές εκλογές) και το ίδιο χάος επικρατούσε και στο ποδόσφαιρό της. Προπονητής είχε αναλάβει ο θρυλικός Ομάρ Σίβορι (Omar Sívori), που αντικατέστησε τον Χουάν Χοσέ Πιτσούτι (Juan Jose Pizzuti) τον Αύγουστο του 1972, σε μια αρκετά παράξενη απόφαση της Ομοσπονδίας, αφού ο Σίβορι ήταν μεν τεράστιο ποδοσφαιρικό μέγεθος, είχε όμως εμπειρία μόλις 3 ετών ως προπονητής.

Το εθνικό στάδιο της Βολιβίας στη πρωτεύουσα της, τη Λα Παζ, το ««Εστάδιο Ολίμπικο Ερνάντο Σίλες»» έχει χωρητικότητα περίπου 42.000 θεατών αλλά το νούμερο που το μετατρέπει σε εφιάλτη για κάθε φιλοξενούμενο είναι τα 3.637 μέτρα που το χωρίζουν από την επιφάνεια της θάλασσας! Σε τέτοια υψόμετρα, το οξυγόνο είναι αισθητά λιγότερο, και στη Λα Παζ σύμφωνα με έρευνες είναι στο 66% σε σχέση με αυτό που βρίσκεται στην επιφάνεια της θάλασσας, κάνοντας την αναπνοή πιο δύσκολη! Ο φόβος της αποτυχίας έκανε τον κόουτς ιδιαίτερα προσεκτικό και προνοητικό! Έτσι γεννήθηκε η περίφημη «La Selección fantasma», «Η Εθνική Φάντασμα» της Αργεντινής! Μια, ας πούμε, ομάδα επίλεκτων-κομάντο αλλά με πολύ λιγότερη δόξα και καθόλου μέσα! Ο Σίβορι έδωσε την εντολή στον βοηθό του, τον Μιγκέλ Ιγνομιριέγιο (Miguel Ignomiriello) να φτιάξει μια «παράλληλη» ομάδα που θα κάνει ειδική προετοιμασία για τον αγώνα της Βολιβίας. Το σύνολο, αποτελούνταν από  παίκτες που έπαιζαν σε ομάδες της Αργεντινής και γενικά, δεν ήταν συχνά μέλη της εθνικής ομάδας και από ορισμένα ταλέντα της εποχής. Ο βοηθός τους πήρε μαζί του στην Τιλκάρα, μια κωμόπολη στους πρόποδες των Άνδεων, στην επαρχία Χουχούι, στα περίπου 3.000 μέτρα!

Με το Νο 13 είναι ο Μάριο Κέμπες και δεξιά του ο Άλντο Πόι

«Η Αργεντινή ήθελε να διοργανώσει το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1978, κάτι που ήθελε και η Βραζιλία. Ο Αντόλφο Πεντερνέρα, παρ’ όλη του την εμπειρία, δεν είχε καταφέρει να πάρει τη πρόκριση στο Παγκόσμιο Κύπελλο του ’70 και, ως εκ τούτου, αν θέλαμε να διοργανώσουμε το Παγκόσμιο Κύπελλο, ήταν απαραίτητο να προκριθούμε στο Μουντιάλ της Γερμανίας. Έτσι, ήταν απαραίτητο να προετοιμάσουμε μια ομάδα που θα μπορούσε να κερδίσει στο ύψος της Λα Παζ»,

θυμάται ο Μιγκέλ Ιγνομιριέγιο

Η παντελής έλλειψη οργάνωσης της Ομοσπονδίας, το δυσπρόσιτο της περιοχής και η έλλειψη σύγχρονής τεχνολογίας, έχει ως αποτέλεσμα η «παράλληλη» εθνική να μην διαθέτει κανέναν τρόπο επικοινωνίας με το κέντρο και έτσι κέρδισε γρήγορα το παρατσούκλι της από έναν δημοσιογράφο, τον Κάρλος Άρες. Στην «Ομάδα Φάντασμα» βρίσκονται και αρκετά ταλέντα, δύο εκ των οποίων αργότερα εξελίχθηκαν σε παίκτες-σταθμούς του αργεντίνικου ποδοσφαίρου: ο εμβληματικός Ρικάρντο Μποτσίνι που έπαιξε 20 χρόνια στην Ιντεπεντιέντε αφήνοντας εποχή και ο μεγάλος «Ματαδόρ» Μάριο Κέμπες. Ο τελευταίος στην βιογραφία του μιλάει για την Ομάδα Φάντασμα:

«Η Ομοσπονδία μάς είχε ξεχάσει και περνούσαμε πολύ άσχημα. Ήμασταν σε ένα ξενοδοχείο της κακιάς ώρας και δεν είχαμε χρήματα ούτε για να φάμε. Είχαμε δυο κλεισμένα φιλικά και τελικά καταλήξαμε να παίξουμε εφτά ή οχτώ για να έχουμε χρήματα να φάμε. Με τα λεφτά πηγαίναμε στο σούπερ-μάρκετ για να πάρουμε κάτι να φάμε. Γύρισα με 7-8 κιλά λιγότερα!»

Ένας από τους σχηματισμούς της ομάδας-Φάντασμα το 1973. Στην περίπτωση αυτή, στο Κούσκο του Περού για να αντιμετωπίσει τη Σιενσιάνο, περίπου 4000 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Όρθιοι , από αριστερά: Troncoso, Glaría, Rubén Galván, Tagliani, Fillol, Baby Cortés. Καθιστοί, από αριστερά: Fornari, Trobbiani, Kempes, Poy και ο Juan Ramón Rocha.

Ένας άλλος ποδοσφαιριστής, ο Χόρχε Τρονκόσο, δήλωσε ότι η Ομοσπονδία δεν είχε κλείσει ούτε καν διαιτητές για τα φιλικά και ότι αν δεν ήταν ο προπονητής τους, ο Μιγκέλ Ιγνομιριέγιο, δεν θα είχαν ούτε φανέλες να παίξουν στα φιλικά, αφού πήγε ο ίδιος και αγόρασε! Έμειναν εκεί για μερικές εβδομάδες, μένοντας «σε ένα βρώμικο ξενοδοχείο», όπως παραδέχτηκε ο Μάριο Κέμπες στην αυτοβιογραφία του! Στη μοναξιά της βόρειας Αργεντινής, αυτή η ομάδα υπέστη διακοπή δύο αγώνων στην Ταρίγια(!), αναζητήθηκε τρόπος για να ξεπεραστούν τα προβλήματα, έτσι ώστε να μην πεταχτούν από το ξενοδοχείο λόγω έλλειψης πληρωμής και μάλιστα είδε ορισμένα εξέχοντα μέλη, όπως ο «Χότα-Χότα» Λόπες και ο Ρεϊνάλντο Μέρλο, να μη καταφέρνουν να προσαρμοστούν στο υψόμετρο και έπρεπε να επιστρέψουν στο Μπουένος Άιρες!

Η ομάδα έκανε πλήρη περιοδεία περνώντας από το Κουαγιάνο, την Χουχούι, τη Χουμαχουάκα, την Τιλκάρα, το Σαν Σαλβαδόρ της Χουχούι, επιστρέφοντας πάλι πίσω σε Τιλκάρα και Χουμαχουάκα, μετά στην Μίνα Αγουιλάρ -ένα μέρος στα 4.000 μέτρα που παλαιότερα εξόρυσσαν ασήμι (!) και διάφορα άλλα μέρη (όπως την Λίμα, τη πρωτεύουσα του Περού!) μέχρι να φτάσουν στην Λα Παζ, τη πρωτεύουσα της Βολιβίας! Δύο από τα φιλικά δόθηκαν στο Περού, άλλα τέσσερα στην Βολιβία, ένα ματς διεξήχθη σε υψόμετρο 3.827 μέτρων, σε κάποιους αγώνες έπαιξαν την ίδια μέρα της άφιξής τους… Οι παίκτες με μηδενική ψυχολογία, πονοκεφάλους και απογοητευμένοι αφού πολλοί από αυτούς ήξεραν ότι δεν θα έπαιζαν στο παιχνίδι με την Βολιβία και έχοντας περάσει όλη την ταλαιπωρία χωρίς λόγο, προσπαθούσαν να επικοινωνήσουν με κάποιον αρμόδιο αλλά δεν τα κατάφερναν!

Φωτογραφία τραβηγμένη στο Μνημείο των Ηρώων της Ανεξαρτησίας, στη Χουμαχουάκα.

Οι 16 που συμμετείχαν σ’ εκείνη την περιπέτεια  (η ηλικία και ο τότε σύλλογος) ήταν οι:

  • Ουμπάλντο Φιλιόλ (Ubaldo Matildo Fillol), 23, τερματοφύλακας της Ράσινγκ της Αβεγιανέδα
  • Χόρχε Τριπίκιο (Jorge Tripicchio), 19, τερματοφύλακας της Σαν Λορέντσο
  • Ρούμπεν Γκλάρια (Ruben Oscar Glaría), 25, αριστερός ακραίος αμυντικός της Σαν Λορέντσο
  • Όσβαλντο Κορτές (Oswaldo Cortés Calvo), 23, αμυντικός της Ατλάντα
  • Νέστορ Τσίρδο (Néstor Antonio Chirdo), 24, αμυντικός της Εστουδιάντες
  • Ντανιέλ Ταλιάνι (Daniel Jose Tagliani), 26, αμυντικός της Βέλεζ του Σάρσφιλντ
  • Χόρχε Τρονκόσο (Jorge Troncoso), 23, κεντρικός αμυντικός της Βέλεζ του Σάρσφιλντ
  • Ρεϊνάλντο Μέρλο (Reinaldo Carlos Merlo), 23, μέσος της Ρίβερ Πλέιτ
  • Ρούμπεν Γκαλβάν (Ruben Galvan), 21, μέσος της Ιντεπεντιέντε
  • Μαρσέλο Τρομπιάνι (Marcelo Antonio Trobbiani), 18, μέσος της Μπόκα Τζούνιορς
  • Ρικάρντο Μποτσίνι (Ricardo Enrique Bochini), 19, μέσος της Ιντεπεντιέντε
  • Όσκαρ Φορνάρι (Oscar Ramon Fornari), 23, επιθετικός της Βέλεζ του Σάρσφιλντ
  • Μάριο Κέμπες (Mario Alberto Kempes), 19, επιθετικός της Ινστιτούτο της Κόρδοβα
  • Άλντο Πόι (Aldo Pedro Poy), 28, επιθετικός της Ροσάριο Σεντράλ
  • Χουάν Χοσέ ‘’Χότα-Χότα’’ Λόπες (Juan José “J. J.” López), 23, επιθετικός της Ρίβερ Πλέιτ
  • Χουάν Ραμόν Ρότσα (Juan Ramón Rocha), 19, μεσοεπιθετικός της Νιούελς Ολντ Μπόις

Η κανονική εθνική ομάδα της Αργεντινής, την πρώτη αγωνιστική συνέτριψε στο «La Bombonera», το γήπεδο της Μπόκα Τζούνιορς με 4-0 τη Βολιβία και στη συνέχεια έφερε 1-1 στην Ασουνσιόν με την Παραγουάη. Τον Σεπτέμβριο του 1973, ήρθε η ώρα της «Ομάδας-Φάντασμα»! Περίπου 20.000 Βολιβιανοί στο «Εστάδιο Ολίμπικο Ερνάντο Σίλες» υποδέχτηκαν την Αργεντινή στις 23 του μηνός, μια ομάδα που είχε 7 παίκτες από την Ομάδα Φάντασμα και 4 ακόμα που έφτασαν στην Λα Παζ μαζί με τον Σίβορι, λίγες ώρες πριν αρχίσει το ματς, όπως ο τερματοφύλακας Ντανιέλ Καρνεβάλι (Daniel Carnevalli), 27 ετών, της ισπανικής Λας Πάλμας, ο Ρούμπεν Αγιάλα (Rubén Hugo Ayala Sanabria), 23 ετών, επιθετικός της Ατλέτικο Μαδρίτης, ο Ρομπέρτο Τελτς (Roberto Telch), 29 ετών, μέσος της Σαν Λορέντσο και ο Άνχελ Μπάργκας (Angel Bargas), 27 ετών, δεξιός ακραίος αμυντικός της Ναντ.

Η “La Selección Fantasma” όπως παρατάχθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου του 1973, στη Λα Παζ εναντίον της Βολιβίας. Roberto Telch, Daniel Carnevalli, Rubén Glaría, Rubén Ayala, Daniel Tagliani, Rubén Galván, Aldo Poy, Mario Kempes, Oscar Fornari, Angel Bargas y Osvaldo Cortés

Πριν τον αγώνα, ο δημοσιογράφος Μιγκέλ Τάπια (Miguel Tapia), διευθυντής του  περιοδικού «Hoy Deportivo», έριξε την ιδέα και σε συνεργασία με τον φωτογράφο Λούσιο Φλόρες (Lucio Flores), οι παίκτες έβγαλαν την περίφημη φωτογραφία της Ομάδας Φάντασμα ως ένδειξη διαμαρτυρίας για τα όσα πέρασαν. Μετά το τέλος της περιπέτειας, πίσω την Αργεντινή, η φωτογραφία χρησιμοποιήθηκε από την εβδομαδιαία στήλη Goals και προκάλεσε τεράστια αναστάτωση στη δημοσιογραφία και την κοινή γνώμη.  Στον Ομάρ Σίβορι «χρεώθηκε» η ασέβεια στις επιλογές, αφού άφησε εκτός αγώνα πολλούς από αυτούς που έδωσαν και την ψυχή τους για την πρόκριση! Λέγεται μάλιστα πως οι σχέσεις του με τον Ουμπάλντο Φιγιόλ δεν αποκαταστάθηκαν έκτοτε, αφού ο -κατά πολλούς- Κορυφαίος Τερματοφύλακας που έβγαλε το αργεντίνικο ποδόσφαιρο, δεν του συγχώρησε το γεγονός ότι δεν τον ξεκίνησε στο ματς με την Βολιβία. Τουλάχιστον, η Ομοσπονδία ΑΡΓΌΤΕΡΑ είχε την ευαισθησία να δώσει το πριμ πρόκρισης στο Παγκόσμιο Κύπελλο σε όλα τα «Φαντάσματα»!

Ο Όσκαρ Φορνάρι που πέτυχε το πρώτο και τελευταίο διεθνές τέρμα του στη πρώτη και τελευταία επίσημη διεθνή εμφάνισή του!

Το παιχνίδι από τον Βραζιλιάνο διαιτητή Arnaldo Coelho, ξεκίνησε με μια ευκαιρία του Κέμπες και μια ευκαιρία για τους γηπεδούχους ύστερα από λάθος της άμυνας. Στο 17ο λεπτό, μετά από πολύ ωραίο συνδυασμό, η μπάλα ήρθε στην περιοχή και ο φορ Όσκαρ Φορνάρι (Oscar Fornari) με μια εντυπωσιακή κεφαλιά-παλομίτα άνοιξε το σκορ. Ήταν το πρώτο και τελευταίο γκολ του Φορνάρι με την «αλμπισελέστε», στην πρώτη και τελευταία του εμφάνιση με το εθνόσημο!  Ένα γκολ που ακόμα και σήμερα το θυμούνται στη χώρα, καθώς έδωσε μια σπουδαία νίκη και δικαίωσε εν μέρει τα μέλη της «εθνικής-φάντασμα»! Ο αγώνας αυτός σηματοδότησε και το επίσημο ντεμπούτο του Μάριο Κέμπες στην εθνική ομάδα της Αργεντινής!

Για την ιστορία, η αρχική 11άδα της εθνικής Αργεντινής, που παρατάχθηκε τελικά στις 23 Σεπτεμβρίου του 1973, εναντίον της Βολιβίας, στη Λα Παζ και νίκησε με 1-0, απαρτιζόταν από 7 «Φαντάσματα» και τους 4 που κατέφθασαν το προηγούμενη μέρα, ΧΩΡΙΣ να έχουν περάσει τις δοκιμασίες των υπολοίπων! Στο δεύτερο ημίχρονο μπήκαν άλλα δύο «Φαντάσματα», με αποστολή να κρατήσουν τη διαφορά και τις αντίπαλες επιθέσεις.

Ήταν παιχνίδι υψηλής έντασης και μεγάλης σημασίας για να ανοίξει ο δρόμος της Αργεντινής για το Παγκόσμιο Κύπελλο. Η εθνική ποδοσφαιρική ομάδα της Αργεντινής έγραψε ιστορία εκείνο το απόγευμα, αλλά λίγοι φαίνεται να το ανακάλυψαν, αφού η χώρα ήταν απασχολημένη με άλλα θέματα. «Η χώρα εκλέγει πρόεδρο», ήταν τα δημοσιεύματα στις εφημερίδες και, μόλις σ’ ένα μικρό μονόστηλο, ανέφεραν της συνάντηση στο υψόμετρο της Βολιβίας. Το ίδιο απόγευμα, στις 23 Σεπτεμβρίου του 1973, ο Χουάν Ντομίνγκο Περόν (Juan Domingo Perón) θριάμβευσε με το 62% των ψήφων και ανέλαβε την προεδρία για τρίτη φορά στη ζωή του! Οι δρόμοι, που ξεχείλιζαν από κόσμο, ξέχασαν την εθνική ομάδα που είχε «δραπετεύσει» νικήτρια από τη Λα Παζ!

Ο αντικαταστάτης του Σίβορι (ανέλαβε λίγο πριν την έναρξη της διοργάνωσης), ο Βλαντισλάο Σαπ (Vladislao Cap), κάλεσε μόνο τέσσερις από αυτούς τους ήρωες (Φιλιόλ, Γκλάρια, Κέμπες και Πόι) για το Παγκόσμιο Κύπελλο της Δυτικής Γερμανίας.  Η Αργεντίνικη Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία, η οποία δεν είχε σηκώσει το δάχτυλό της για εκείνη την αόρατη ομάδα, κράτησε τη δόξα και ύψωσε ψηλά τη σημαία της! Εν τω μεταξύ, εκείνοι οι παίκτες που έδωσαν σε εκατομμύρια Αργεντίνους μια χαρά που άξιζε παγκόσμιας αναγνώρισης, επέστρεψαν, σιγά-σιγά και αθόρυβα, στις ζωές τους και τις όποιες καριέρες τους, βρίσκοντας καταφύγιο στη λήθη. Μερικοί, πολύ λίγοι, είχαν την τύχη να αφήσουν ένα σημάδι στους συλλόγους τους. Άλλοι, οι περισσότεροι, κόλλησαν στην πορεία και πέρασαν τα ποδοσφαιρικά τους χρόνια, ενθυμούμενοι καλύτερες εποχές τους. Παρέμειναν όμως στην ιστορία, για τις αναμετρήσεις στο επίπεδο των συννέφων, για την προσπάθεια επίλυσης προβλημάτων που τους δημιούργησε μια «ανύπαρκτη» ηγεσία της Ομοσπονδίας, αλλά ΚΥΡΙΩΣ για τη νίκη επί δύο δυσκολοκατάβλητων αντιπάλων: της Βολιβίας και του σχεδόν τεσσάρων χιλιάδων μέτρων υψομέτρου της!

Βλογημένος

Σχολιασμός

Κοινοποιήστε το: