Αρχική “ΤΟ ΖΕΪΜΠΕΚΙΚΟ ΔΥΟ ΦΙΛΩΝ”. Το Κλεμμένο Smart της Σαλονίκης

“ΤΟ ΖΕΪΜΠΕΚΙΚΟ ΔΥΟ ΦΙΛΩΝ”. Το Κλεμμένο Smart της Σαλονίκης

Η σημερινή μου αρθρογραφία φίλοι μου θα κινηθεί σε τρεις άξονες.

1) Θα προσπαθήσω χωρίς να πλατιάσω να δώσω ερμηνεία στον ζεϊμπέκικο χορό.
2) Να αξιολογήσουμε και να ερμηνεύσουμε την έννοια της φιλίας.
3) Για κερασάκι στην τούρτα θα σας διηγηθώ μία προσωπική ιστορία. (Μία ιστορία εξαιτίας της οποίας αλευρογυρίζω τα βράδια στο κρεβάτι μου, μην μπορώντας να κοιμηθώ).

Το ζεϊμπέκικο είναι ένας αυτοσχέδιος ελληνικός ανδρικός χορός. Αυτό φυσικά δεν αποκλείει το γεγονός ότι μπορεί να τον χορέψει εξίσου υπέροχα και μία γυναίκα.  Αποκαλείται και ως χορός του αετού λόγω των κινήσεων του. Δεν έχει βήματα αλλά μόνο φιγούρες και μία συγκεκριμένη κυκλική κίνηση. Ας δούμε τώρα τι είναι φιλία και πως αυτή χτίζεται η γκρεμίζεται. Ο φίλος είναι εκείνος που είναι πάντα και για πάντα εκεί για σένα.

Το ίδιο και εσύ για αυτόν. Τον υπερασπίζεσαι και σε υπερασπίζεται. Τον εκτιμάς και σε εκτιμάει. Σε θαυμάζει και τον θαυμάζεις. Το ψέμα απαγορεύεται να μπει ανάμεσά σας.
Όπως και η προδοσία. Έχετε κοινά ενδιαφέροντα. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι είστε ίδιοι. Διαφωνείτε, μαλώνετε, τσακώνεστε. Το ζουμί όμως είναι μία φράση που θα σας πω τώρα και θέλω να τη δώσετε την πρέπουσα σημασία. Η δύσκολη στιγμή που καλείσαι να διαλέξεις ανάμεσα στη φιλία και το δίκαιο είναι το σημείο ΜΗΔΕΝ που καθορίζει την εξέλιξη της.

Το δίκαιο βέβαια είναι μία έννοια εντελώς υποκειμενική. Άλλο είναι το δίκαιο για μένα και άλλο για τα παιδιά μου. Άλλο το δίκαιο του εργάτη και άλλο το δίκαιο του εφοπλιστή.
Ωστόσο εάν παρακάμψουμε την υποκειμενικότητα του όρου όλοι θα συμφωνήσουμε ότι οι πραγματικοί φίλοι πρέπει να συγχωρούν. Θέλω να πιστεύω πως μέχρι εδώ έγινα κατανοητός.
Ακολουθήστε με τώρα στο μονοπάτι της προσωπικής μου ιστορίας.

Χθες είχα μία δύσκολη μέρα. Δύσκολη από ψυχολογικής πλευράς. Γιόρταζε ο πρώην φίλος και κολλητός μου ο Δημήτρης. Συνήθως κάθε χρόνο τέτοια μέρα γλεντούσαμε παρέα. Τόσο σαν ελεύθεροι όσο και σαν παντρεμένοι. Ήμασταν μαζί από παιδιά. Μοιραζόμασταν τις ίδιες αγωνίες στο σχολείο, τις ίδιες χαρές, τις ίδιες λύπες. Μόνο όταν πήγαμε φαντάροι ψιλό χαθήκαμε.  Μετά το στρατιωτικό όμως οι ζωές μας ξανασυναντήθηκαν. Συνεχίσαμε να κάνουμε παρέα. Παντρευτήκαμε, κάναμε οικογένεια και είχαμε την ευλογία να γίνουμε γονείς.

Ευτυχώς οι γυναίκες μας ταίριαξαν. Φαντάζεστε να έχετε τη μουρμούρα όταν είναι να βγείτε με τον κολλητό σας. Είχαμε όμως μία διαφορά. Υποστηρίζαμε διαφορετικές ομάδες.
για οικονομία της συζήτησης δεν έχει σημασία ποια ομάδα υποστήριζα εγώ και ποια αυτός. Η ουσία είναι πως για ένα γκολ OFFSIDE κάναμε ΚΟΥΓΚΙ ΤΗ ΦΙΛΙΑ ΤΟΣΩΝ ΕΤΩΝ.
Ακούγεται απίστευτο; Το ξέρω.

Κανονικό γκολ έλεγα εγώ offside έλεγε ο Δημήτρης. Επέμενε και επέμενα.  Ντρέπομαι που τα λέω όλα αυτά μα φτάσαμε στο σημείο να σηκώσουμε χέρι ο ένας στον άλλον.
Δεν φτάνει που δεν μιλιόμασταν το τερματίσαμε κιόλας. Φτάσαμε σε σημείο να κάνουμε παρέα με κάποιους που κάποτε τους ΧΛΕΥΑΖΑΜΕ. Τον προσέβαλα και με προσέβαλε.
Το μίσος είχε κυριεύσει την ψυχή μας. Σχεδόν έβγαινε από τα ρουθούνια μας όπως στα καρτούν. Τώρα αν με ρωτάτε πώς νιώθω; Τι να σας πω. Μία βλακεία ήταν όλο αυτό. Για ένα τίποτα το κάναμε κόλαση. Για ένα τίποτα είπαμε τα ανείπωτα.

Ειλικρινά ντρέπομαι. Δεν ξέρω αν ντρέπεται και αυτός το ίδιο, είμαστε και οι δύο ΕΓΩΙΣΤΕΣ. ΦΟΛΑ ΠΕΙΣΜΑΤΑΡΗΔΕΣ. αν όλοι εσείς που διαβάσατε ετούτες τις αράδες και έχετε κάποιον φίλο με τον οποίο είστε τσακωμένοι ακούστε τη συμβουλή μου. Μη διστάσετε να τον πάρετε τηλέφωνο στη γιορτή του. Μην είστε εγωιστές όπως εμείς. Μην αφήσετε ένα ΤΙΠΟΤΑ να διαλύσει ότι όμορφο είχατε χτίσει τόσα χρόνια.

Καλέστε ένα ένα τα νούμερα του κινητού σας και όταν ακούσετε τη φωνή του στην άλλη άκρη της γραμμής προσκαλέστε τον σε ένα ΧΟΡΕΥΤΙΚΟ ΣΤΑΥΡΟΔΡΟΜΙ.
Σαν αυτό της Ελένης και του Χριστού Σακαλή στο τραγούδι τα ανείπωτα του Δημήτρη Ζερβουδάκη. Απολαύστε το υπέροχο video clip και δώστε νόημα στις ΛΕΞΕΙΣ.
“Χορευτικό σταυροδρόμι: Χρήστος και Ελένη Σακαλή.

 

Τα λέγαμε κιόλας.

Το κλεμμένο smart της Σαλονίκης.

Σχολιασμός

Κοινοποιήστε το: