Βέλγιο-Η.Π.Α.: οι πάγκοι μίλησαν (κι έχουν πολλά ακόμα να πουν...)

Ματς πάγκων τόσο αυτό του Βελγίου, όσο και εκείνο των Η.Π.Α. εχθές. Γιατί η μπάλα που παίχτηκε από τους προπονητές, θύμισε παλιές καλές εποχές, όταν το ποδόσφαιρο έβριθε από αστέρες που έπαιρναν τα παιχνίδια όντας έξω από τον «ασβέστη»…

Άξιζε το Βέλγιο να προκριθεί;
Σε σύγκριση με το παρελθόν, σε κανένα παιχνίδι του δεν θυμίζει την ομάδα που ήταν και κυρίως σε κανένα παιχνίδι του δεν έχει καταφέρει να πείσει. Απλώς, η Σενεγάλη ενώ ήλεγχε το παιχνίδι και βρισκόταν μπροστά στο σκορ με δύο γκολ, ξέμεινε από δυνάμεις και ο Τεχνικός της, απεδείχθη πολύ λίγος, για να αντιμετωπίσει τις τακτικές αλλαγές του αντιπάλου του. Ο Τιαό, από το 60^ο λεπτό και μετά, ήταν απλώς ένας ακόμα θεατής, που προστέθηκε στους 67.000 που βρέθηκαν στο γήπεδο.

Αντιθέτως, ο Ρούντι Γκαρσία, με κινήσεις τακτικής ισορρόπησε το παιχνίδι. Αναλαμβάνοντας διπλό ρίσκο απέσυρε τον Ντε Μπρόινε, προκειμένου να δώσει πιο επιθετικό στυλ στην ομάδα του, έβγαλε τον Ντοκού και πέρασε στο ματς τον δραστήριο Ντοντί Λουκεμπάκιο, ώστε να εκμεταλλευτεί στο έπακρο τα άκρα του. Στο β΄ μέρος, η Σενεγάλη δεν μπόρεσε να αντισταθεί στο διαρκές σφυροκόπημα των «κόκκινων διαβόλων» αρχής γενομένης από τον Λουκάκου που από εκείνη τη θέση, σπανίως… συγχωρεί.

Τον έχουν κατηγορήσει ότι είναι… βαρύς, αργός, δεν βοηθάει στην αλληλοκάλυψη. Ξεχνάνε ότι είναι παίκτης περιοχής και ότι βρίσκεται πάντα μέσα στις φάσεις. Αρέσει-δεν αρέσει σε μερικούς, ο Lukaku είναι ο άνθρωπος, που ξελασπώνει ΚΑΙ σε αυτό το μουντιάλ τους ανύπαρκτους στο γρασίδι Βέλγους. Είναι αυτός που με την είσοδό του, αλλάζει όλη η εικόνα της ομάδας.
Για μία ακόμη φορά, το Βέλγιο βρέθηκε πίσω στο σκορ και μέχρι την είσοδό του, ήταν όχι μόνο εκτός γηπέδου, αλλά και εκτός της επόμενης φάσης. Ο γερο-Lukaku όμως, το έβαλε ξανά στο κόλπο.

Από την άλλη, οι Η.Π.Α. με το γνωστό «φρέσκο» στυλ τους, επικράτησαν της Βοσνίας, σε ένα ματς που ο Ποτσετίνο, πήρε την ταυτότητα από τον αντίπαλό του. Οι Αμερικάνοι τίμησαν για μία ακόμη φορά τις εντολές του προπονητή τους για γρήγορο ποδόσφαιρο, διαρκή κυκλοφορία της μπάλας και ταχύτατες αντεπιθέσεις. Παρά το γεγονός ότι αναγκάστηκαν για μεγάλο διάστημα να παίξουν με 10 παίκτες, δεν… οχυρώθηκαν πίσω. Με δύο αλλαγές ο Αργεντίνος, έριξε φρέσκα πόδια στο ματς, με αποτέλεσμα η ομάδα του, να αναζητήσει με αντεπιθέσεις ένα ακόμη γκολ που θα τους εξασφάλιζε την πρόκριση και το πέτυχε.

Η απευθείας κόκκινη κάρτα στον Φολαρίν Μπάλογκαν ήταν απολύτως λανθασμένη. Ο ταλαντούχος σεντερ-φορ πήγε καθαρά για την μπάλα και το πάτημα στον αστράγαλο του Μουχαρέμοβιτς ήταν εντελώς ακούσιο, ως φυσική εξέλιξη της κίνησης του σώματός του.

Για μία ακόμα φορά όμως, οι υπεύθυνοι του VAR χρησιμοποίησαν λάθος την εικόνα, καθώς στο slow-motion η προβολή της φάσης και το «πάγωμα» της εικόνας, εστιάζει στη βιαιότητα του κτυπήματος.
Έπρεπε να τη δείξουν σε κανονική ταχύτητα για να κρίνει ο διαιτητής όχι μόνο την ένταση, αλλά την εικόνα στο σύνολό της και όχι μόνο σταθερά καρέ που αλλοιώνουν την αντίληψη της φάσης.

Το V.A.R. σ’ αυτό το μουντιάλ, είναι ο μεγάλος αρνητικός πρωταγωνιστής. Δεν δείχνει τις… αδυναμίες του, ως σύστημα, αλλά ως διαχείριση. Είναι μια χρηστική εφαρμογή που την διαχειρίζονται άνθρωποι. Υπεύθυνοι που όπως φαίνεται, δεν κρίνουν βάση των ισχύοντων Κανονισμών, αλλά με σύμφωνα με τα υποκειμενικά τους κριτήρια. Δικαιολογημένα ο παλαίμαχος αμυντικός Αλέξι Λάλας, χαρακτήρισε την απόφαση ως «το απόλυτο ανέκδοτο»…

Όσο για τον μεταξύ τους αγώνα, που θα κρίνει ποιός θα περάσει στους 16… και οι δύο ομάδες έχουν ένα κοινό: είναι μη προβλέψιμες. Το μεν Βέλγιο είναι μία εντελώς αψυχολόγητη ομάδα, που μπορεί να κάνει τη ζημιά εκεί που όλοι το έχουν για τελειωμένο. Η δε Η.Π.Α. είναι μία ομάδα που κυνηγάει την κάθε φάση και διαθέτουν ταχύτητα και ξεσπάσματα, που μπορούν να βουλώσουν το γκολ, από φάσεις εντελώς ακίνδυνες. Ωστόσο, με τον Balogun εκτός, η επίθεσή τους στερείται του πρώτου βιολιού της… Και ακριβώς εδώ, είναι που πονάνε: στο ότι δεν έχουν βάθος πάγκου και τις άμεσες λύσεις, να αντισταθμίζουν τις απώλειες. Γι’ αυτό ΚΑΙ ο προσεχής μεταξύ των δύο αγώνας, θα αναδείξει τον νικητή όχι εντός του γηπέδου, αλλά από τον πάγκο.

El Comandante