Πρόωρη αυλαία για Ποτσετίνο και Η.Π.Α.

Για μία ακόμη φορά, ο Ρούντι Γκαρσία πήρε ένα ματς από τον πάγκο και μαζί τα… “πάσα” του Ποτσετίνο. Με ένα πολύ σφιχτό κέντρο και παίζοντας απ’ την αρχή ψηλά, στέρησε από τους Αμερικάνους το μεγάλο τους όπλο: την ταχύτητα. Έκλεισε έξυπνα τους διαδρόμους και αφήνοντας έξω τον Ντε Μπρόϋνε έπαιξε πολυ πιο απελευθερωμένα, δημιουργώντας φοβερά προβλήματα στους κεντρικούς αμυντικούς των Η.Π.Α. που ήταν… ανύπαρκτοι.

Ο Ποτσετίνο αποκοιμήθηκε πλήρως στον πάγκο. Kαι τυχόν παραμονή του στη θέση του Τεχνικού, θα αποδειχτεί πισωγύρισμα. Η ομάδα του σε καμία στιγμή δεν μπήκε στο παιχνίδι. Πλήρως αποδιοργανωμένη, με τα ατού της (Pulisic-Balogun) εξουδετερωμένα, έμοιαζε μιά ομάδα που φοβήθηκε το παιχνίδι, ένα σύνολο χωρίς ρυθμό στο παιχνίδι του, χωρίς σπιρτάδα, χωρίς αποτελεσματικότητα, άνευρο, με πολλές λανθασμένες επιλογές και πούλημα της μπάλας.

Εχθές, οι παίκτες ων Η.Π.Α. έμοιαζαν με… φαντάσματα του καλού τους εαυτού. Δεν μπορούσαν να αλλάξουν μία πάσα σωστά, έμοιαζαν σαν υπνωτισμένοι, υπέπεφταν από το ένα λάθος στο άλλο, οι αλληλοκαλύψεις τους ήταν για… κλάμματα και γενικώς δεν είχαν καμία σχέση με το σύνολο εκείνο που χαρακτηριζόταν από φρεσκάδα, τόλμη και αποφασιστικότητα.

ΔΙΚΑΙΩΣ το Βέλγιο, που για πρώτη φορά σε αυτό το μουντιάλ έδειξε το παλιό καλό του πρόσωπο, πέρασε στην επόμενη φάση. Εάν δε, παίξει όπως σήμερα απέναντι στους Ισπανούς, έχει πολλές πιθανότητες να περάσει και στα ημιτελικά.

Πάντως το αποτέλεσμα θα μπορούσε να ερμηνευτεί και ως ένα είδος… θείας δίκης μετά το ΤΕΡΑΣΤΙΩΝ διαστάσεων σκάνδαλο Balogun (και το οποίο θα θαφτεί φυσικά). Τέλος, για μία ακόμη φορά, είδαμε μία διαιτησία που δεν στάθηκε στο ύψος της, με τον Ιορδανό ρέφερυ, να αφήνει με προκλητικό τρόπο το σκληρό παιχνίδι.

El Comandante