Το όνειρο για την Αργεντινή ξεθώριασε... Για το Κάβο Βέρδε όμως ΤΩΡΑ αρχίζει!

Η μεγάλη ΕΚΠΛΗΞΗ έγινε: η Αργεντινή νίκησε το Κάβο Βέρδε!
Γιατί έτσι όπως εξελίχτηκε το παιχνίδι, δεν θα αποτελούσε καθόλου έκπληξη, αν οι παίκτες του Bubista έφευγαν νικητές από το γήπεδο.
Και γιατί να μην έφευγαν δηλαδή;
Μήπως ο Μέσσι και η… συμμορία του, έπαιξαν καλύτερα για να την αξίζουν;
Ή μήπως επειδή η φανέλα τους έχει 3 αστέρια, πρέπει ντε και καλά να προκρίνονται αυτοί;

Πόσο… “βαρύ” μπορεί να είναι το όνομά της Albiceleste, όταν όλος ο κόσμος εχτές, είδε το πρόσωπο ενός από τους μεγαλύτερους παίκτες όλων των εποχών, να συννεφιάζει και την απογοήτευση να διακατέχει τις γκριμάτσες του, μετά από κάθε ισοφάριση;

Για ποιούς… παικταράδες μπορούμε να μιλάμε, όταν 11 -άγνωστα μέχρι χτες- ονόματα, έκαναν 60.000 Αργεντίνους να έχουν σωπάσει στις εξέδρες και να λιώνουν απ’ την αγωνία τους…

Και πόσο… “μεγάλη” μπορεί να είναι η Εθνική αυτή, όταν οι ανά τον κόσμο ποδοσφαιρόφιλοι, έβλεπαν τον Σκαλόνι να μην πανηγυρίζει το νικητήριο γκολ της αναμέτρησης, αλλά απλώς να αφήνει μιά εκπνοή ανακούφισης…

Όλος ο πλανήτης, είδε κάτι το απίστευτο μέχρι χτες: τους παίκτες της Albiceleste έντρομους (ΚΑΜΙΑ υπερβολή) και με καταρακωμένο το ηθικό τους, να προσπαθούν να μαζέψουν τα κομμάτια τους. Γιατί απεναντί τους, ένιωθαν τους αντιπάλους τους, σωστούς… καρχαρίες, που διψούσαν για αίμα! Για το αίμα της… “πρωταθλήτριας” κόσμου.

Όλα αυτά δεν είναι σκηνές βγαλμένες από ταινία του Χόλυγουντ. Είναι το αποτέλεσμα, ενός “μικρού” που μπήκε μέσα στο γήπεδο, με το μάτι του να γυαλίζει και δεν έδωσε την παραμικρή σημασία στους τίτλους και στα μεγάλα ονόματα που είχε μπροστά του… Και αν συνεχίζουν να παίζουν έτσι οι δεύτεροι, τότε για λίγες μόνο ημέρες ακόμα, θα διατηρήσουν τον τίτλο του πρωταθλητή…

Για ποιόν Μέσσι και για ποιά Αργεντίνα να μιλάμε, όταν μιά χούφτα άσημοι, που κανείς δεν τους υπολόγιζε, ξεμπρόστιασαν μπροστά σ’ ολόκληρο τον πλανήτη έναν ποδοσφαιρικό κολοσσό υποψήφιο για την κατάκτηση του Ζιλ Ριμέ, υποχρεώνοντάς τους σε σειρά λαθών, σπάζοντας τον ρυθμό τους, αποδιοργανώνοντάς τους, κάνοντάς τους να αμύνονται ομαδικά, για να κρατήσουν το σκόρ, απέναντι σε ποιόν; Στο Κάβο Βέρδε…

Η (αγχωμένη) πρόκριση πήγε στο μεγάλο(;) φαβορί.
Η πραγματική νίκη όμως, ανήκει σε μιά χούφτα… “καρχαρίες” που μπροστά τους υποκλίθηκε όποια υπερδύναμη του παγκόσμιου ποδοσφαίρου, βρέθηκε στο διάβα του.
Και μαζί με αυτούς, υποκλίθηκε μπροστά τους, ολόκληρος ο πλανήτης, καθώς στη συνείδηση όλων των ποδοσφαιρόφιλων, οι παίκτες του Πράσινου Ακρωτηρίου, ήταν οι ηθικοί νικητές αυτής της αναμέτρησης.

Στους πίνακες με τα ζευγάρια των 16, θα γραφτεί το όνομα της Αργεντινής.
Η ιστορία όμως θα γράψει, ότι μιά χούφτα νησιώτες, έβαλαν στον χάρτη το παγκόσμιου ποδοσφαίρου, τη χώρα που έπαιξε με ΤΡΕΙΣ πρωταθλητές κόσμου και στα 90 λεπτά της διάρκειας ενός κανονικού αγώνα, δεν έχασε από κανέναν.

Και μπορεί οι τίτλοι των εφημερίδων να αρχίσουν τα ρομαντικά του στυλ… “το όνειρο τελείωσε εδώ”. Στις παρυφές του Ατλαντικού όμως, ακριβώς απέναντι από την Αφρική, 500.000 Crioulos, γελάνε μαζί τους. Γιατί αυτοί ξέρουν πολύ καλά πλέον, ότι το όνειρο γι’ αυτούς τώρα ξεκινά!

Υ.Γ.: Και για να μην πάει χαμένη η… “μαραντονική” (που θα ‘λεγε κι ο Γεωργίου) πάσα του φίλου μου του Βλάσση: αλήθεια Ντέμη, θυμάσαι τι έλεγες πρίν την έναρξη του αγώνα;

El Comandante