Ποιά... Ελβετία; | El Comandante

Μόνο μία φωτογραφία σ’ αυτό το άρθρο. Τον λόγο θα τον διαβάσετε πρός το τέλος. Χώρια που έτσι όπως έχει τραβηχτεί, τα λέει όλα από μόνη της.. Συζήταγα σήμερα με έναν άνθρωπο που σέβομαι πολύ και μου θύμισε μία ατάκα του αείμνηστου Γιώργου Γεωργίου: “Θα έρθει ημέρα που στο μουντιάλ θα παίζουν Αμερική κι Ευρώπη…”.
Αυτό το παγκόσμιο κύπελλο, με τις συνθέσεις των ομάδων να έχουν μέσα τους, παίκτες που δεν έχουν σχέση ουσίας με τη χώρα που εκπροσωπούν, θυμίζει μάλλον ένα τουρνουά ΣΥΛΛΟΓΩΝ, ένα Champions League για παράδειγμα και όχι ένα ποδοσφαιρικό γεγονός μεταξύ Ομοσπονδιακών συγκροτημάτων. Πολύ φοβάμαι πως αν ζούσε σήμερα ο Γιώργος, θα αναιρούσε τον όρο “Ευρώπη” γιατί οι εθνικές ομάδες της γηραιάς ηπείρου, ΔΕΝ αντιπροσωπεύουν τις χώρες τους, όταν οι γηγενείς παίκτες τους, είναι μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού…

Έβλεπα χθες με τον διπλανό μου το ματς μιάς ΑΜΙΓΟΥΣ Εθνικής (της Αλγερίας) κι ενός… αχταρμά που έμοιαζε μάλλον βγαλμένος από τον πύργο της Βαβέλ, παρά από Ευρωπαϊκή χώρα.
Με το που βάζει το γκολ η Ελβετία φωνάζει:
– Φάτε την αραπάκια!
Κι έρχονται μπροστά στην κάμερα και πανηγυρίζουν, όχι 1, όχι 2 αλλά ΕΞΙ μαύροι… Ελβετοί.
Του ρίχνω ένα βλέμμα όλο απορία, χωρίς να πω κουβέντα.
– “Πάμε για μπύρες” μου κάνει “Αυτό δεν είναι μουντιάλ Εθνικών ομάδων. Είναι η παρέλαση του παραλόγου…”
Και φύγαμε…

Η Ελβετία και η ΚΑΘΕ ΓΙΑΛΑΝΤΖΙ εθνική που έχει μέσα στη σύνθεσή της τη ΣΑΡΑ ΚΑΙ ΤΗ ΜΑΡΑ, από όλες τις φυλές του Ισραήλ, ΔΕΝ αξίζει να συνεχίσει.
Γιατί ΔΕΝ είναι Ελβετία. Τέλος.
Γιατί απλούστατα ΔΕΝ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΕΙ ούτε το έθνος ούτε τα χρώματα που φέρει, ούτε τη χώρα του Jean-Jacques Rousseau, του Louis Chevrolet, του Alberto Giacometti, του Γουλιέλμου Τέλλου.
Και σ’ όποιον πνευματικά… ΕΡΜΑΦΡΟΔΙΤΟ liberal και Wokά δεν αρέσει η αλήθεια ή έχει πάρει διαζύγιο από την πραγματικότητα, μπορεί να συνεχίσει να γίνεται πιο φασίστας από τους φασίστες, προσπαθώντας να επιβάλει τον ανώμαλο κόσμο, που κουβαλάει μέσα στο άδειο κρανίο του, σε όλους τους άλλους, μιλώντας για… πολυπολιτισμικότητες, διεθνισμούς, ανοχές και… συμπεριληπτικότητες. (Μάταιος και άκλαυτος θα πάει ο κόπος του όμως, καθώς όπως δείχνει η τηλεθέαση της ταινίας “Citizen Vigilante” οι υγιείς παραμένουν Η ΜΟΝΗ ισχυρή πλειοψηφία του πλανήτη).

Το να αγαπάς την πατρίδα σου, δεν είναι ούτε φασισμός, ούτε ρατσισμός.
Είναι μια βαθιά προσωπική αίσθηση σύνδεσης με τις ρίζες σου, τον πολιτισμό σου και την ιστορία του τόπου σου, την κληρονομιά της κουλτούρας σου και τους προγόνους σου. Είναι στάση ζωής που αντιστέκεται στην απαλλοτρίωση ηθών που γίνεται στο όνομα του ισοδπεδοτισμού που πρεσβεύει ο κάθε ανώμαλος.

Αντιγράφω λοιπόν κι εγώ το ΔΙΚΟ ΣΑΣ σύνθημα που λέτε για τη χώρα μου:
NA “ΠΕΘΑΝΕΙ” Η (μουντιαλική) ΕΛΒΕΤΙΑ, ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ!
(ή μήπως σας είπε κανείς, ότι μόνο εσείς μπορείτε να τα λέτε αυτά;)

Κι όσοι από εσάς εκνευρίζεστε με τα γραφόμενα που δεν συμφωνούν με την άποψή σας (κλασσική ένδειξη των αληθινών φασισταριών), πάρτε ετούτο εδώ στην αρχική φωτό, που με τη γκριμάτσα του πιθήκου που μιμείται, θέλει να θυμίσει σε όλους την ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ καταγωγή του και βάλτε το κορνίζα στο δωμάτιο των παιδιών σας. Ζητήστε από τον γιό σας να του… μοιάσει και από την κόρη σας να πάρει ένα… καλό παιδί σαν κι αυτό. Αν εισακουστείτε, θα είστε ευτυχισμένοι γονείς και πεθεροί συγχρόνως.

El Comandante