Αρχική Π.Ν. ώρα μηδέν: Επιλέξτε φρεγάτα ή καταργήστε τον Στόλο (El Comandante)

Π.Ν. ώρα μηδέν: Επιλέξτε φρεγάτα ή καταργήστε τον Στόλο (El Comandante)

Η… φρεγατιάδα, καλά κρατεί εδώ και ενάμιση χρόνο. Το παρασκήνιο δίνει και παίρνει και δυστυχώς τα όσα ακούγονται δεν φαίνεται να είναι πρός όφελος της χώρας. Οι… “μηνστήρες” που έχουν κατέβει με τις προτάσεις τους, διαγκωνίζονται στην προσπάθειά τους να πάρουν το πακέτο των περίπου 5 δισ. της νέας «αγοράς του αιώνα» για το Π.Ν. και όλοι περιμένουμε τον μεγάλο… “Έλληνα ασθενή” να πάρει την απόφασή του.

Ελπίζουμε δηλαδή…
Γιατί παίζει έντονα το σενάριο να πάμε για νέα… αναβολή της απόφασης, στην… σαπουνόπερα της φρεγάτας. Και σε μιά τέτοια περίπτωση μάλλον θα ακούσουμε όχι τον θόρυβο των μηχανών από τις νέες φρεγάτες, παρά μόνον τον επιθανάτιο ρόγχο του Πολεμικού μας Ναυτικού…

Μπορεί ο Στόλος να χρειάζεται ανανέωση… χτές. Οι πολιτικές αποφάσεις όμως, δεν καταλαβαίνουν από τέτοια. Αυτές υπακούουν μόνο σε… πιέσεις. Πιέσεις εκ των έσω, εκ των έξω, αλλά κυρίως εκ της προχειρότητας και της κυβερνητικής αδιαφορίας, που θέλουν την χώρα μας, να την βγάζει με… σαπάκια, καθώς οι φήμες βρίσκουν το Μαξίμου να προσανατολίζεται πρός την αγορά των 2 Ολλανδικών φρεγατών τύπου “Μ” και εν συνεχεία των άλλων 2 Βελγικών. Πάνε δηλαδή να μαζέψουν την κατάσταση και να μας… “πουλήσουν ανανέωση” του Στόλου, με την αγορά μονάδων ηλικίας 30 ετών! 

Κακά τα ψέμματα: μία νέα χρονική μετάθεση της αγοράς φρεγατών με παράλληλη απόκτηση υπερήλικων μονάδων,  έτσι για να τα… μπαλώσουμε, δείχνει ότι η ελληνική κυβέρνηση βρίσκεται στο χείλος όχι απλά της εθνικής αναλγησίας, αλλά της πλήρους απαξίωσης του όπλου. Αν το Μαξίμου, δεν αποφασίσει την αγορά νέων φρεγατών στην καταληκτική ημερομηνία του Ιουνίου 2021, τότε κύριοι, καλύτερα… “να το κλείσετε το μαγαζί”. Βρείτε το θάρρος να πείτε στον ελληνικό λαό, ότι δεν χρειαζόμαστε πλέον Πολεμικό Ναυτικό (με ό,τι αυτό συνεπάγεται…).
Γιαί δυστυχώς, το αυτί σας δεν φαίνεται να ιδρώνει από το γεγονός ότι έχουμε 4 χρόνια τώρα που… ψαχνόμαστε και έχουμε χάσει πολύτιμο χρόνο. Κι αυτό από μόνο του, αποτελεί μιά… τρισδιάστατη ήττα. 

Αν από την άλλη,  πρυτανεύσει η λογική και στις 15 του μήνα, θα ανακοινωθεί η απόφαση, ως πρός το ποιό θα είναι η νέα Φρεγάτα του στόλου, τότε τα σενάρια ως πρός αυτήν την επιλογή, δείχνουν ότι οι Αμερικάνοι (εκτός αν μπει στη μέση… έξωθεν δάκτυλος), χάνουν έδαφος και οι Ευρωπαίοι, κερδίζουν.

Μ.Μ.S.C: Απόφαση για… ιδανικούς αυτόχειρες
Οι Αμερικάνοι φαίνεται να έχουν επαναπαυτεί, στις καλές σχέσεις που διατηρούν με την κυβέρνηση, στην πλάτη που έχουν γυρίσει πρός τους γείτονες και στην επιρροή που εξασκούν σε πολλούς στο εσωτερικό του κυβερνώντος κόμματος. Χωρίς να προσφέρουν καμία σοβαρή λύση και κανένα αντισταθμιστικό όφελος ουσίας, κατέβηκαν με έναν φάκελλο που αντιπροσωπεύει… χάντρες και καθρεφτάκια, ευελπιστώντας, ότι για μία ακόμα φορά, θα τους υποδεχτούμε με ανοιχτές τις αγκάλες.


Και -κακά τα ψέμματα- η παρούσα κυβέρνηση, δεν θα είχε κανένα πρόβλημα να υπογράψει μιά τέτοια συμφωνία… χτές. Ωστόσο, οι συγκεκριμένες φρεγάτες που ούτε το ίδιο το U.S. Navy δεν τις θέλει στο οπλοστάσιό του και κοιτάζει πώς να τις ξεφορτωθεί, έχουν ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων στο Π.Ν. αλλά και στην κοινή γνώμη, προκαλώντας μεγάλους πονοκέφαλους, στο επιτελείο του κυβερνώντος κόμματος, που δείχνει… παγιδευμένο, μεταξύ πραγματικότητας και μιας σκληρής επιλογής που μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τις διμερείς σχέσεις.
Οι… κακές γλώσσες μάλιστα λένε, ότι οι επιτελείς του Γ.Ε.Ν. υπό τις παρούσες συνθήκες είναι κάθετα αρνητικοί, απέναντι στην απόκτηση των M.M.S.C. Μάλιστα οι… κακές γλώσσες, θέλουν το Π.Ν. να διατηρεί άκαμπτη στάση, ακόμα και σε περίπτωση που η κυβέρνηση ρίξει το μπαλάκι στο γεγονός ότι η απόφαση θα ληθφεί σε πολιτικό επίπεδο, για να καταλήξει στην επιλογή της αμερικάνικης πρότασης!

Οι… ιπτάμενοι Ολλανδοί κατεβαίνουν στο Αιγαίο
Οι Γάλλοι και οι Ολλανδοί από την αλλη, φαίνεται να είναι εκείνοι που με τις προτάσεις τους θα… περάσουν στον τελικό.
Οι Ολλανδοί για τους προφανείς λόγους αξιοπιστίας που τους χαρακτηρίζει, προϋπηρεσίας (με τις “S”), συμβατότητας, προσαρμοστικότητας και αριθμού πλοίων που προσφέρουν, φαίνεται να έχουν καλύψει, πολύ από τον χαμένο δρόμο.
Αν και όλοι εστιάζουν στα όπλα κρούσης, δεν πρέπει να μας διαφεύγει ένα ακόμα σημείο, που κάνει τον Ολλανδικό φάκελλο, ιδιαίτερα ελκυστικό: η ύπαρξη στις τύπου «Μ» του συστήματος εγγύς προστασίας “Goalkeeper”. Αν μάλιστα σε αυτές προστεθεί και ένα Phalanx από τις φρεγάτες κλάσσης «ΕΛΛΗ» που θα αποσυρθούν, τότε αντιλαμβανόμαστε ότι η εγγύς Α/Α προστασία, αναβαθμίζεται κατακόρυφα…
Παραλληλα, στα θετικά της πρότασης αυτής, συμπεριλαμβάνεται η ανανέωση του συνόλου του στόλου μέχρι το 2025 κάτι που καμία άλλη πρόταση δεν μπορεί να εγγυηθεί.

 

Αναλυτικότερα:
– Παραχωρούνται 2 παλαιότερες Φ/Γ τύπου «Μ» (που είναι και από τις τελευταίες που ναυπηγήθηκαν για το Ολλανδικό ναυτικό).
– Παραγγέλνονται 4 νεότευκτες Φρεγάτες τύπου Sigma 11515
– Αυτές έρχονται «πακέτο» με 2 ακόμα Sigma 10514 (πρόκειται ουσιαστικά για κορβεττοφρεγάτες οι οποίες όμως είναι οπλισμένες σαν… «αστακοί»)
– Εκσυγχρονίζονται οι 4 ΜΕΚΟ 200 του Π.Ν.

– To δε σενάριο απόκτησης 2 επιπλέον τύπου «Μ» που υπηρετούν στο Βελγικό Ναυτικό, είναι επίσης πολύ πιθανό.
Ως προς αυτό το τελευταίο όμως, υπάρχει μιά… κίτρινη κάρτα καθώς με… πιθανότητες δεν μπορεί κανείς να σχεδιάζει και να πραγματοποιεί αγορές μερικών δισεκατομμυρίων.
Ωστόσο, αν η συγκεκριμένη πρόταση υλοποιηθεί στο σύνολό της, τότε αυτομάτως ο Στόλος, θα έχει εκσυγρονιστεί πλήρως με μία οροφή 14 Φρεγατών, εντός της επόμενης τετραετίας, κάτι που λύνει τα χέρια του Ναυτικού μας σε χρόνο και ποιότητα.

Τα ρέστα τους παίζουν οι Γάλλοι
Οι Γάλλοι, αποδεσμεύοντας μαζί με τις Belhara, τα βλήματα Scalp Naval, δηλαδή ένα στρατηγικό όπλο, το οποίο αποτελεί «game changer» για το Π.Ν. χτυπάνε τις… ευαίσθητες χορδές του Γ.Ε.Ν. καθώς μετατρέπουν τον Στόλο, σε… «μακρύ χέρι» της χώρας, σε ένα πρώτης τάξεως εργαλείο εξάσκησης εξωτερικής πολιτικής για την ευρύτερη περιοχή της Αν. Μεσογείου, κάτι που η Ελλάδα, από τον Β΄ Π.Π. και μετά δεν διέθετε.


To να έχεις σε κάθε Belhara 36 κυψέλες γεμάτες με Scalp Naval, που μπορούν να κτυπήσουν την τουρκική ενδοχώρα και να απειλήσουν ακόμα και την Άγκυρα, όχι μόνο δεν είναι μικρή υπόθεση, αλλά είναι και οι μόνες μονάδες επιφανείας που έρχονται με τόσο μεγάλο αριθμό βλημάτων, καθώς η κάθε πρόταση από τις άλλες χώρες δεν συγκεντρώνει ούτε το 1/3 της ισχύς πυρός που διαθέτουν σε αυτόν τον τομέα οι Γάλλοι.
Η Γαλλική πρόταση, υστερούσε αρχικά στο «hard kill». Ωστόσο, οι Γάλλοι αναθεώρησαν και είναι ανοικτοί για την προσθήκη οιουδήποτε τύπου όπλου θα επέλεγε το Π.Ν. για την εγγύς προστασία των νέων μονάδων.
Με το εμπόδιο αυτό, να εξαλείφεται, το μόνο αρνητικό στην πρότασή τους, είναι το πλοίο ενδιάμεσης λύσης, καθώς οι δύο Φ/Γ που παραχωρούν στο Π.Ν. δεν φαίνεται να ικανοποιούν τις απαιτήσεις μας.

Οι Γερμανοί ξανάρχονται…
Και μπορεί οι Γερμανοί να προσφέρουν τις ανανεωμένες ΜΕΚΟ συν 2 υποβρύχια, ενώ παράλληλα οι πολιτικές πιέσεις που εξασκούν πρός την ελληνική κυβέρνηση, να θυμίζουν… στενό μαρκάρισμα, όμως η πρότασή τους, αυτή καθεαυτή, δεν δίνει στο Π.Ν. κάποια υπεροχή που να χαρακτηρίζεται από εύρος χρόνου. Αυταπατάσθε όσοι νομίζετε, ότι η Κυβέρνηση δεν αλλοιθωρίζει και εδώ, πρός Γερμανία μεριά… Οι παραγγελίες που γίνονται με βάση διακρατικές συμφωνίες, δεν συνάδουν πάντα με το συμφέρον των Ενόπλων Δυνάμεων στην περίπτωση της χώρας μας…

Οι πιέσεις των Γερμανών δεν είναι μόνο… αφόρητες. Είναι και… βουβές. Έχουν ενεργοποιήσει όλα τα διαθέσιμα… «κανάλια» και η κυβέρνηση που ως γνωστόν, είναι… επιρρεπής πρός κάθε τί το Γερμανικό, δείχνει να ανταποκρίνεται πρός το όλο και πιό επίμονο… φλερτ.
Εκεί που σκοντάφτει όμως, είναι το… ένοχο φιλοτουρκικό παρελθόν της κυβέρνησης Μέρκελ.

H αδιάφορη έως και ευνοϊκή ενίοτε στάση της πρός την Τουρκία και η διαρκώς παρεμβατική τακτική της απέναντι στην Ελλάδα, που θυμίζει… αυστηρό κηδεμόνα πρός άτακτο σχολιαρόπαιδο, σε συνδυασμό με το… περίφημο υποβρύχιο που έγερνε και που οι Γερμανοί… ποιούσαν την νήσσαν, αρνούμενοι να αναλάβουν τις ευθύνες που είχαν, με βάση τις ρήτρες του συμβολαίου, έχουν κάνει την Αθήνα, να διατηρεί τις επιφυλάξεις της, απέναντι στις Γερμανικές υποσχέσεις.

Και στο βάθος… Άγγλοι
Ανάμεσα σε όλες τις προτάσεις που έχουν κατατεθεί, η Αγγλική αποτελεί την μεγαλύτερη μέχρι στιγμής έκπληξη. Ξεκίνησε ως το απόλυτο outsider, ωστόσο είναι τέτοια η ποιότητα ναυπήγησης, η αξιοπιστία των οπλικών τους συστημάτων, η παράδοση που διαθέτουν, η πρώτερη συνεργασία μας σε επίπεδο Ταχέων Σκαφών, καθώς και τα οπλικά συστήματα που φέρουν, που σε συνδυασμό με τις παραχωρήσεις που κάνουν οι Βρετανοί (γη και ύδωρ) προκειμένου να αποσπάσουν την παραγγελία, δεν έχουν περάσει απαρατήρητες από τους ανθρώπους του Π.Ν.

Για τους γνώστες του χώρου, σε μία χώρα όπου ο παράγοντας «κυβερνητικές επιλογές και… αγκυλώσεις» δεν θα υπήρχε ή έστω δεν θα έφερε την βαρύτητα που φέρει στην δική μας περίπτωση, η αγγλική πρόταση, θα ήταν ό,τι καλύτερο, μπορούσαμε να επιλέξουμε. Τόσο από πλευράς κόστους/αξίας και παράπλευρων οφελών, όσο και ως οπλικής πλατφόρμας, οι Βρετανοί διαθέτουν μία Φρεγάτα που είναι όχι απλά στα μέτρα μας, αλλά ξεπερνά τις προσδοκίες μας σε όλους τους τομείς.
Παράλληλα, με μία τέτοια παραγγελία άνετα θα μπορούσαμε να εξασφαλίσουμε την μελλοντική συμμετοχή μας στο πρόγραμμα των F.F.G(X) που αποτελούν την τελευταία λέξη της τεχνολογίας σε επίπεδο Φρεγατών, σε σημείο που μέχρι και το ίδιο το U.S. Navy τις επέλεξε αντικαταστάτη των παλαιότερων μονάδων του!
Όσο για το περίφημο πλοίο ενδιάμεσης λύσης; ΑΝΕΤΑ η κυβέρνηση θα μπορουσε επιλέγοντας τις Αγγλικές (ή άλλη φρεγάτα της αρεσκείας της) να κινηθεί ανεξάρτητα: να αγοράσει τις 2 τύπου «Μ» από τους Ολλανδούς (σε μιά τιμή που θα κυμαίνεται στα 60 εκατομμύρια δολάρια) και να συνεχίσει με την αγορά των άλλων 2 της ίδιας κλάσσης από το Βέλγιο.
Ποιά χώρα δεν θα ήθελε να βάλει ζεστό χρήμα στα ταμεία της, τις μέρες αυτές;
Ας μην ξεχνάμε δε, το μεγαλύτερο πλεονέκτημά μας: εμείς είμαστε η χώρα που πληρώνει…

Γαλλία-Ολλανδία: ο… μεγάλος τελικός (όποτε και άν γίνει…)
Αυτές οι κινήσεις βέβαια, θα ήταν αυτονόητες, σε μία χώρα που οι αποφάσεις λαμβάνονται με γνώμονα πάντα το συμφέρον των Ε.Δ. Με αυτό το σκεπτικό, γίνεται εύκολα κατανοητό, ότι τελικά στην περίπτωση της Ελλάδας, οι Γάλλοι και οι Ολλανδοί, θα είναι αυτοί που θα κονταροχτυπηθούν ουσιαστικά για την ανανέωση του Στόλου.

Αν έπρεπε να επιλέξουμε καθαρά με βάση αμιγώς στρατιωτικά δεδομένα και την ικανότητα του κάθε πλοίου που μας προτείνεται από τις δύο αυτές χώρες (και φυσικά χωρίς το πλοίο ενδιάμεσης λύσης, να μπαίνει στην εξίσωση), τότε οι Belhara είναι από κάθε άποψη η ιδανική λύση, σε σύγκριση με τις SIGMA.
Αν η όποια αγορά, πρέπει απαραιτήτως να συνδέεται και από πλοίο ενδιάμεσης λύσης το οποίο θα πρέπει κατ’ επιταγήν, να προέρχεται από την χώρα που θα αποσπάσει την παραγγελία, τότε οι Ολλανδοί έχουν αυτομάτως το πάνω χέρι.
Τα οπλικά συστήματα, των Ολλανδών δεν μπορεί κανείς να ισχυριστεί ότι… «κάνουν τη διαφορά». Σε σύγκριση με αυτά που προσφέρουν οι άλλες προτάσεις βρίσκονται στα ίδια επίπεδα. Κάτι που σημαίνει, πως πάμε απλά να ανανεώσουμε τον στόλο με βάση το σήμερα και όχι με όραμα το μέλλον και στόχο την επόμενη μέρα.
Σε απλά ελληνικά: συγκριτικά με τις Belhara, οι κλάσης Sigma, είναι η μέρα με τη νύχτα. Το οπλικό φορτίο που μπορούν να μεταφέρουν οι Γαλλικές φρεγάτες είναι υπερδιπλάσιο όλων των αντιπάλων τους (με εξαίρεση την Βρετανική πρόταση).
Επίσης: η ταχύτητα των Ολλανδικών είναι κατά έναν κόμβο μικρότερη εκείνης των Belhara. Όταν αυτά τα βάλουμε στη ζυγαριά του κόστους, όπου οι τιμές μεταξύ των δύο κυμαίνονται στα ίδια σχεδόν επίπεδα, τότε γεννάται αυτομάτως το ερώτημα:
«Θέλουμε… πολλά πλοία ή μονάδες επιφανείας που θα μας περάσουν σε μιά άλλη εποχή και θα μας αναδείξουν στρατηγικά στην ευρύτερη περιοχή;»
Θέλουμε δηλαδή αριθμό μονάδων για να αντικαταστήσουμε το σύνολο του Στόλου τάχιστα ή θαλάσσιες πλατφόρμες εξελιγμένων οπλικών συστημάτων που με λιγότερα πλοία, θα κάνουν την ίδια δουλειά με τα… πολλά;

Ενίσχυση του Κυπριακού Ναυτικού τώρα!
Όποια κι αν είναι η επιλογή που θα κάνει η κυβέρνηση, ένα είναι το σίγουρο: ο παράγοντας «Κύπρος» (καθώς η Μεγαλόνησος τα τελευταία 25 χρόνια έχει πάψει να… «κείται μακράν») θα είναι αυτός που θα παίξει καίριο ρόλο στην επιλογή της νέας Φρεγάτας.
Το δυστυχές της υπόθεσης;
Το γεγονός ότι όλα αυτά τα χρόνια που η Ελλάδα αποσύρει από την ενεργό δράση, αεροπορικές και ναυτικές δυνάμεις, δεν έχει κάνει το παραμικρό για να ενισχύσει την Κυπριακή άμυνα.
Ούτε ένα αεροσκάφος αιχμής, ούτε ένα πλοίο πρώτης γραμμής, δεν έχει πουληθεί ή παραχωρηθεί έστω πρός την Κύπρο.


Ακόμα και αυτές οι παλαιάς τεχνολογίες φρεγάτες που θα παροπλίσουμε, με την άφιξη των νέων, θα μπορούσαμε κάλλιστα, να παραχωρήσουμε στους Κύπριους αδελφούς μας, 2 από τις πιο νεαρές σε ηλικία μονάδες.
Τα οφέλη από μία τέτοια κίνηση: πολλαπλά και τεράστια και για τις δύο χώρες.
Πρώτα απ’ όλα το κόστος λειτουργίας τους, από την Κύπρο είναι ιδιαίτερα χαμηλό.
Έστω και για λόγους αντιπερισπασμού, παρενόχλησης, απόσπασης δυνάμεων, δημιουργίας παραθύρου χρόνου, άνετα θα μπορούσαν 2 παλιές “S” με μία μικρή αναβάθμιση, να δημιουργήσουν αρκετό πονοκέφαλο στους Τούρκους, για μία πενταετία. Χρόνο αρκετό για να μπορέσει η Κυπριακή ηγεσία να εστιάσει στον σχεδιασμό της επόμενης μέρας. Παράλληλα, θα αποτελούσαν μία πρώτης τάξεως ευκαιρία, για την δημιουργία ενός μικρού και ευέλικτου Κυπριακού Ναυτικού, που θα μπορούσε, αξιοποιώντας την εμπειρία του με τον συγκεκριμένο τύπο φρεγάτας, να περάσει στην αγορά είτε νέων, είτε μεταχειρισμένων κορβετών ή ακόμα και κορβετο-φρεγατών στο εγγύς μέλλον. Aν “μέσα στο κάδρο” περιλαμβάναμε και την παραχώρηση 2 υποβρυχίων Type 209 (πάλι από αυτά που παροπλίζουμε) τότε ο… πονοκέφαλος των γειτόνων -ακόμα κι αν αυτά απλά βρίσκονται στον ντόκο και σε περίπτωση… θερμών σχέσεων απλά τεθούν εν καταδύσει- μετατρέπεται σε φλέρτ με… πολλαπλά εγκεφαλικά  (θερμά) επισόδεια.
Τη στιγμή που στις μέρες μας… «όλα γίνονται για την Κύπρο» και η όποια απόφαση σε επίπεδο Φρεγάτας από την χώρα μας, γίνεται με το βλέμμα στην κάλυψη των αναγκών της Μεγαλονήσου, η άμυνά των θαλάσσιων συνόρων και της Α.Ο.Ζ. της, δεν θα πρέπει να αποτελεί μόνο ελληνικό μέλημα. H δημιουργία μιάς μικρής πλήν αξιόμαχης ναυτικής δύναμης στο νησί της Αφροδίτης, περνάει από από το Αγαίο. Είναι στο χέρι μας και πρέπει κάποια στιγμή οι Κύπριοι αδελφοί μας, να μας το ζητήσουν. Και τούτο γιατί καθώς ως φαίνεται εμείς δεν τολμάμε καν να το προτείνουμε, για να μην… ερεθίσουμε -ως συνήθως- τους… φιλειρηνικούς γείτονές μας.

El Comandante

Σχολιασμός

Κοινοποιήστε το: