Αρχική Η άλλη… 11η Σεπτεμβρίου: η μέρα που ο Τσάβεζ διαολόστειλε τις Η.Π.Α.

Η άλλη… 11η Σεπτεμβρίου: η μέρα που ο Τσάβεζ διαολόστειλε τις Η.Π.Α.

Σαν σήμερα, στις 11 Σεπτεμβρίου του 2008, o Oύγκο Τσάβεζ, προβαίνει δίχως δεύτερη σκέψη και μάλιστα δημοσίως(!) στην απέλαση του Αμερικανού επιτετραμένου στο Καράκας.ge
Ήταν μια κίνηση πρωτοφανής ως προς τον τόπο και τον τρόπο της εξέλιξής της, στα χρονικά της παγκόσμιας διπλωματίας. 
Ήταν μία κίνηση που παρά τον ασυνήθιστο (για τα δεδομένα της πολιτικής) αυθορμητισμό που την διακατείχε, απετέλεσε σημείο αναφοράς, για την αποφασιστικότητα τόσο της λήψης της, όσο και της απαρέγκλιτης εφαρμογής της.
Ήταν μία κίνηση που ενδόμυχα θα την ζήλευαν πολλοί ξένοι ηγέτες (πλην αυτούς της Ελλάδος, η οποία παραμένει η μοναδική -ίσως- μπανανία ανά τον πλανήτη).

Ούγκο ο… αντάρτης
Μπορεί με αρκετές τακτικές του και κάποιες ενέργειές του, να μην συμφωνούσα. Στα μάτια των εχθρών του, φάνταζε ως ένας φαιδρός πολιτικός δευτέρας κατηγορίας ή στην καλύτερη ενός… light δικτατορίσκου, κάτι σαν ένας ορκισμένος πλην αναχρονιστικός αντι-ιμπεριαλιστής, ένας άκρατος λαϊκιστής. Δεν νομίζω ότι δεν ευσταθούσαν οι κατηγορίες που του πρόσαψαν κατά καιρούς, οι πολέμιοί του (εντός και εκτός Βενεζουέλας).

 

Ωστόσο, διέθετε 2 στοιχεία, τα οποία όχι μόνο του τα αναγνώριζω ως στοιχεία σπάνια για πολιτικό, αλλά και ως αξίες πέρα για πέρα διαχρονικές. Δύο στοιχεία που τον έκαναν ιδιαίτερα συμπαθή στα μάτια μου και τα οποία εξακολουθώ να τα θεωρώ σταθμό στην πολιτική μετεξέλιξη και πορεία της Αμερικανικής ηπείρου (το λιγότερο…):
Revolución Bolivariana: del cielo al infierno en veinte años - Razón PúblicaΠρώτα απ’ όλα, υπήρξε καθ’ όλη τη διάρκεια τόσο της ζωής του όσο και της πολιτικής του σταδιοδρομίας, ΒΑΘΥΤΑΤΑ ανθρώπινος. Είτε λόγω της πηγαίας ανθρωπιάς του (την οποία αντλούσε πιθανώς από την ταπεινή, φτωχή -για να το πούμε πιό απλά- καταγωγή του) είτε για λόγους πολιτικής, ήταν ένας από τους ελάχιστους ηγέτες σε παγκόσμιο επίπεδο που εστίασε τις προσπάθειές του στην βελτίωση του βιοτικού επίπεδου των φτωχών και των κατώτερων λαϊκών στρωμάτων και σ’ αυτόν τον τομέα πέτυχε πολλά. Ίσως το όνειρό του να μην πρόλαβε να το ολοκληρώσει. Είδε όμως τα έργα του και τις πρωτοβουλίες του, να αποδίδουν καρπούς, γεγονός που έκανε τον απλό λαό να τον εξιδανικεύσει, να “πίνει νερό στο όνομά του”, να τον λατρέψει…
Το δεύτερο στοιχείο (και σημαντικότερο σε επίπεδο γεωγραφικής απήχησης) ήταν το γεγονός ότι κατάφερε σχεδόν ΟΛΟΜΟΝΑΧΟΣ του, να αφυπνίσει τους υπόλοιπους ηγέτες της Ν. Αμερικής, ως προς την στάση τους και την πολιτική τους, απέναντι στις Η.Π.Α.

Δεν ήταν αναμφίβολα ο πρώτος διδάξας. Ήταν όμως ο πρώτος που ανέλαβε να πάρει στα χέρια του τα διδάγματα συναφών αγώνων που είχαν τις ρίζες τους στα τέλη της δεκαετίας του ’50 και να τα θέσει σε κίνηση τα γρανάζια της ιστορίας. Οι καιροί φυσικά και είχαν αλλάξει αρκετά από εκείνες τις εποχές…Το έδαφος, σαφέστατα πολύ πιο πρόσφορο και ο Τσάβεζ αυτός που θα έμπαινε μπροστάρης στον αγώνα κατά των σχεδίων της υπερδύναμης, η τακτική της οποία ήταν ανέκαθεν η μετατροπή της ευρύτερης περιοχής -εάν όχι του πλανήτη ολόκληρου- στο απόλυτο… σεριφάτο τους.
An Interview with Hugo Chávez - Progressive.org
Οι ηπειρωτικές χώρες της Λατινικής Αμερικής αποτελούσαν (μέχρι και σχετικά πρόσφατα) στο σύνολό τους μιά απέραντη αποικία των Αμερικάνων από τα σύνορά τους με το Μεξικό μέχρι τη Γη του Πυρός. Η πτώση του Πινοτσέτ, απετέλεσε το έναυσμα για αλλαγή σελίδας. Η έλευση του Τσάβεζ, σήμανε την απαρχή όχι απλά του τερματισμού της παντοκρατορίας των Η.Π.Α. στην Ν. Αμερική (η οποία σε πολλές περιπτώσεις άγγιζε τα όρια της σχέσης σκλάβου και δυνάστη0, αλλά της οριστικής απαλλαγής των χωρών αυτών από τους δεύτερους κατά σειρά -μετά τους Ισπανούς conquistadores- κατακτητές τους.

Μέσα σε λιγότερο από 10 χρόνια από την ανάληψη της εξουσίας από τον ηγέτη της Βενεζουέλας, όλες οι χώρες με εξαίρεση τις 3 μη ισπανόφωνες του Βορειοανατολικού Ατλαντικό και την Κολομβία (το τελευταίο προτεκτοράτο των Αμερικανών στην ήπειρο) διαθέτοντας για πρώτη φορά στην ιστορία τους δημοκρατικά εκλεγμένες και αχειραγώγητες -από τον εκάστοτε πλανητάρχη- κυβερνήσεις, είχαν καταφέρει να αποτινάξουν από πάνω τους τις φιλο-αμερικανικές κυβερνήσεις και δικτατορίες. Μέσα σε μιά δεκαετία, είχαν πετύχει ότι δεν είχαν μπορέσει να πετύχουν έναν ολόκληρο αιώνα: να απαλλαγούν από την στυγνή εκμετάλλευση των κεφαλαιοκρατών της Ουάσινγκτον και είχαν συνάμα στείλει εκτός της επικράτειάς τους ανεπιστρεπτί της πολυεθνικές που τους απομυζούσαν τον φυσικό τους πλούτο.

                                                                    “Στο διάλο, σκατο-Γιάνκηδες!” 

Με βάση αυτές τις παγιωμένες καταστάσεις, ήταν που μπροστά σε συγκέντρωση χιλλιάδων οπαδών του, στο Puerto Cabello ο πρόεδρος της Βενεζουέλας, προχώρησε στην απέλαση του Αμερικανού επιτετραμένου, κάνοντας το κοινό από κάτω, να παραλληρεί και δικαίως, αφού στο πρόσωπο του comandante, έβλεπε στην πράξη την αποφασιστικότητα και την πυγμή ενός ηγέτη! Ο Τσάβεζ με το που οι συνεργάτες του, τον πληροφόρησαν για την απέλαση του Βολιβιανού πρεσβευτή από τις Η.Π.Α. διέκοψε τον λόγο του και είπε προς το συγκεντρωμένο πλήθος:

Μόλις με πληροφόρησαν ότι πριν από λίγο οι Η.Π.Α. προχώρησαν στην απέλαση του πρέσβη της Βολιβίας. Λοιπόν, για να καταλάβει η Βολιβία ότι δεν είναι μόνη της, από αυτήν τη στιγμή” (κοιτάζει το ρολόι του), “ώρα 7.15 π.μ. ο πρέσβης των Γιάνκηδων στο Καράκας, έχει στη διάθεσή του 72 ώρες, για να εγκαταλείψει τη Βενεζουέλα. Αυτό ως αλληλεγγύη στη Βολιβία, στον λαό της Βολιβίας και στην κυβέρνηση της Βολιβίας.

Και καλώ άμεσα τον Καγκλάριο Νικόλας Μαδούρο, να ανακαλέσει τον δικό μας πρέσβη στις Η.Π.Α. να επιστρέψει στην πατρίδα μας, πρίν προλάβουν οι Αμερικάνοι να τον απελάσουν ως αντίποινα” (κίνηση η οποία έλαβε χώρα άμεσα, με αποτέλεσμα όντως οι Η.Π.Α. να μην προλάβουν να απελάσουν τον Βενεζολάνο πρέσβη αφού η κυβέρνηση της χώρας του πρόλαβε να τον ανακαλέσει πιάνοντας… στον ύπνο την υπερδύναμη).

“Όταν θα αλλάξει η κυβέρνηση στις Η.Π.Α. τότε θα ξαναστείλουμε κι εμείς πρέσβη μας εκεί. Mία κυβέρνηση που θα σέβεται τους λαούς της Λατινικής Αμερικής, την Αμερική του Simon Bolivar, γαμώτο σας!
Να πάτε στο διάλο σκατο-Γιάνκηδες!
Εδώ υπάρχει ένας λαός με αξιοπρέπεια!
Εδώ υπάρχει ένας λαός με αξιοπρέπεια σκατο-Γιάνκηδες!
Να πάτε στο διάλο 100 φορές!
Eδώ είμαστε όλοι παιδιά του Bolivar, του Guaicaipuro, παδιά του Tupac Amaru και είμαστε αποφασισμένοι να ζήσουμε ελεύθεροι!
Καθιστώ υπεύθυνη για οτιδήποτε συμβεί εφεξής, την κυβέρνηση των Η.Π.Α. η οποία βρίσκεται διαρκώς πίσω από αυτές τις συνωμοσίες εναντίων των δικών μας λαών. 
Καθιστώ υπεύθυνη για οτιδήποτε συμβεί εφεξής, την κυβέρνηση των Η.Π.Α. για την αποστολή του πετρελαίου της Βενεζουέλας, στη χώρα τους. Κι αν τυχόν λάβει χώρα οιουδήποτε είδους επιθετική ενέργεια (από μέρους των Η.Π.Α.) εναντίον της Βενεζουέλας, τότε δεν θα υπάρξει ούτε σταγόνα πετρελαίου για τον λαό και την κυβέρνηση των Η.Π.Α…
Άντε σκατο-Γιάνκηδες! Εδώ υπάρχει ένας λαός με αξιοπρέπεια!
Εμείς εδώ πέρα, σκατο-Γιάνκηδες είμαστε αποφασισμένοι να ζήσουμε ελεύθεροι ότι κι αν συμβεί κι όσο κι αν μας κοστίσει!
Ως εδώ!
Ως εδώ με τόσα σκατά από την πλευρά σας! Τέρμα!
Mακάρι κάποια μέρα, το συντομότερο δυνατό, αυτή η χώρα (Η.Π.Α.) να έχει μια κυβέρνηση που θα σέβεται τους λαούς και τις κυβερνήσεις της Λατινικής Αμερικής, δεν τους ζητάμε τίποτε λιγότερο… Να μας σέβονται… Γιατί αξίζουμε να μας σέβονται!
                                                                      Από πολιτικός… ηγέτης!
Πρόκειται για μία ομιλία, η οποία σφύζει από την αγάπη του πρώτου πολίτη μιας χώρας για την πατρίδα του.
Eίναι η στιγμή που η πάστα του πολιτικού υποκλίνεται στη φυσιογνωμία του ηγέτη. Ίσως αυτό ακριβώς είναι το συστατικό που κατατάσσει τον Ούγκο Τσάβεζ όχι ανάμεσα στην σωρεία των πολιτικών, αλλά στο βάθρο του ηγέτη!Un Chávez inusualmente contenido cerró la campaña de su elección más difícil
Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητίσει ότι ο πρόεδρος της Βενεζουέλας, παρέλαβε εν έτει 2000 μια υπερχρεωμένη χώρα, η οποία μόλις είχε καταρρεύεσει τόσο οικονομικά και κοινωνικά, όσο και πολιτικά, μέσα από τα προγράμματα και τις… συνταγές του Δ.Ν.Τ.
Ουδείς όμως αντίστοιχα μπορεί να κλείσει τα μάτια στο γεγονός ότι μέσα από εθνικοποιήσεις-κοινωνικοποιήσης εταιρειών και πολυεθνικών και κυρίως την αναδιανομή του πλούτου, μπόρεσε να ξανασταθεί ΙΔΙΟΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ στα πόδια της, να επανεξοπλιστεί και να υπερασπίζεται επάξια την εδαφική της ακεραιότητα, μέχρι και να κοιτάει κατάματα και δίχως να σκιάζεται τον… λεονταρίζοντα γείτονά της απέναντι από την Καραϊβική.
Όταν ένας ηγέτης ξέρει να μιλάει κατ’ αυτόν τον τρόπο, είναι ηγέτης με cojones.

Αχ, ρε Ούγκο… Μακάρι κάποια αρχίδια, να είχαν πάρει κάτι από τ’ αρχίδια σου…

EL COMANDANTE

Σχολιασμός

Κοινοποιήστε το: