Καλώς ήλθατε στην... "κόκκινη παλίρροια"

Πάντα έλεγα ότι κατά τη διάρκεια των Ομίλων, γίνονται τα καλύτερα ματς. Ουσιαστικά, οι Όμιλοι, είναι η πεμπτουσία του μουντιάλ. Εχθές η Ν. Κορέα, «έσβησε» την Τσεχία, παίζοντας πολύ ωραίο, απελευθερωμένο ποδόσφαιρο και πραγματικά, οποιοδήποτε άλλο αποτέλεσμα θα ήταν άδικο.

Οι Τσέχοι μπήκαν δυνατά, αλλά στη συνέχεια φάνηκαν ανοργάνωτοι, άνευροι, χωρίς ουσία στο παιχνίδι τους και μόνο από στημένες φάσεις, μπορούσαν να απειλήσουν με κάποιες ελπίδες για γκολ. Και πράγματι από μία τέτοια, προήλθε το μοναδικό τους τέρμα.

Οι Νοτιοκορεάτες από την άλλη, ξεκίνησαν όπως συνηθίζουν: αναγνωριστικό παιχνίδι, με συμπαγή άμυνα και μετά το 20λεπτο άρχισαν σταδιακά να «ανεβάζουν στροφές». Με την πάροδο του χρόνου, η Τσεχία έδειχνε όλο και περισσότερο τις αδυναμίες της, με τους αντίπαλούς της, να βγαίνουν γρήγορα στις αντεπιθέσεις και να γίνονται ιδιαίτερα απειλητικοί, χωρίς ωστόσο να έχουν αποτελεσματικότητα στις τελικές.

Αλλαγή… ρόλων
Στο β΄ ημίχρονο, οι Κορεάτες μπήκαν αποφασισμένοι και τα έδωσαν όλα. Εκεί παίχτηκε και το ωραιότερο ποδόσφαιρο. Αν κάτι με εντυπωσιάζει στις Ασιατικές ομάδες, είναι αυτός ο συνδυασμός αποφασιστικότητας, αυταπάρνησης και ο ατσάλινος χαρακτήρας που δείχνουν στα δύσκολα. Αυτό το τελευταίο, λίγες ομάδες το έχουν. Στην Ευρώπη μόνο οι Γερμανοί. Στον υπόλοιπο κόσμο, οι Ιάπωνες και οι Ουρουγουανοί. Εχθές, η «κόκκινη παλίροια», δεν το έβαλε στιγμή κάτω. Οι παίκτες της, δείχνοντας ότι διαθέτουν τεράστια αποθέματα φυσικής κατάστασης, κυριολεκτικά όργωσαν το γήπεδο. Ακόμα κι όταν βρέθηκαν πίσω στο σκορ, δεν το έβαλαν κάτω. Μάζεψαν την απογοήτευσή τους, ισοφάρισαν και δεν έμειναν ευχαριστημένοι: συνέχισαν για να πάρουν τη νίκη.

Ωστόσο, το συστατικό που προκαλεί θαυμασμό, είναι ότι ακόμα και μετά το νικητήριο γκολ, δεν κλείστηκαν πίσω. Δεν έδειξαν καμία διάθεση να «κρατήσουν το σκορ» όπως θα έκαναν οι περισσότερες Ευρωπαϊκές ομάδες στη θέση τους, παίζοντας αρνητικό ποδόσφαιρο. Αντιθέτως συνέχισαν να βγαίνουν μπροστά, να πιέζουν, να αναζητούν την ευκαιρία για ένα τρίτο τέρμα. Και τα δύο γκολ της Ν. Κορέας, προήλθαν από προσωπικές προσπάθειες, στις οποίες οι σκόρερ In Beom και Hyeon Gyu, έκαναν επίδειξη της άψογης τεχνικής τους.

Οι Τσέχοι ήταν η ακριβώς αντίθετη εικόνα. Υπερόπτες, θεώρησαν ότι είχαν τον έλεγχο του ματς μετά το πρώτο τους τέρμα και επαναπαύτηκαν σε αυτό. Δεν είχαν παρά μόνο κάποιες σπασμωδικές αντιδράσεις μετά την ισοφάριση. Και επιβεβαίωσαν αυτό που φωνάζω καιρό τώρα: οι απανωτές αλλαγές, είναι καταστροφικές για μία ομάδα. Ο Κούμπεκ προχώρησε σε τριπλή αλλαγή. Σωστές και οι τρεις επιλογές του, καθώς έβαλε ένα χαφ και δύο επιθετικούς, θέλοντας να αναζητήσει και δεύτερο γκολ, ώστε να σφραγίσει τη νίκη, πλήν όμως όταν βγάζεις έξω το ¼ της ομάδας σου και δη ενώ το ματς έχει ακόμα πολύ χρόνο, αυτό λειτουργεί ανασταλτικά. Ο χρόνος που χρειάζονται ώστε να μπουν στο πνεύμα του παιχνιδιού οι νεοεισελθέντες, δεν είναι ευκαταφρόνητος. Όμως το πρόβλημα είναι αλλού: οι υπόλοιποι παίκτες που ήδη παίζουν, πρέπει να προσαρμοστούν άμεσα, με τα πρόσωπα που μπήκαν, καθώς και με το νέο σύστημα και την τακτική και αυτό με 3 αλλαγές… μονοκοπανιά, συνήθως δεν αποδίδει τα δέοντα. Η Τσεχία έπεσε θύμα αυτής της υπερβολής.

Η νίκη αυτή, βάζει φωτιά στον Όμιλο, καθώς Μεξικό και Ν. Αφρική θα παίξουν με την πλάτη στον τοίχο τα επόμενα δύο ματς. Μένει να δούμε τι διαχείριση θα κάνουν οι αλαζόνες Μεξικάνοι και αν θα καταφέρει η Τσεχία να ανασυγκροτηθεί. Ομολογώ όμως, ότι θα απολαύσω τη Ν. Κορέα, που σχεδόν έχει εξασφαλίσει το εισιτήριό της. Διότι -κακά τα ψέμματα- στα τελευταία μουντιάλ, οι χώρες που δεν έχουν μεγάλη ποδοσφαιρική παράδοση, είναι αυτές που παίζουν την καλύτερη μπάλα. Κι ετούτο, γιατί δεν παίζουν «τόσο-όσο» για να φύγουν με το σκορ υπέρ τους. Δεν έχουν το σύνδρομο να πάρουν το αποτέλεσμα με οποιονδήποτε τρόπο. Δεν έχουν βυθιστεί στον συντηρητισμό που έχει σκοτώσει το άθλημα. Παίζουν απελευθερωμένο ποδόσφαιρο, με μετρημένες δόσεις αυτοσχεδιασμού και διεκδικούν το ροζ φύλο, μέχρι τέλους. Δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε πως η απόφαση της F.I.F.A. να δώσει μεγαλύτερη έμφαση στην ανάπτυξη του σπορ, σε ποδοσφαιρικά… υποανάπτυκτες χώρες, αναζωογόνησε το άθλημα.

El Comandante