Αρχική Ευρω-εμμονές, Ισπανική υποχώρηση, Βρετανική πραγματικότητα (El Comandante)

Ευρω-εμμονές, Ισπανική υποχώρηση, Βρετανική πραγματικότητα (El Comandante)

Με την αμερικάνικη πρόταση να έχει «καεί» από μόνη της, Γάλλοι και Ολλανδοί, φέρονται να πρωταγωνιστούν στην κούρσα, της ανανέωσης του Στόλου.

Ωστόσο, δεν είναι λίγοι αυτοί που υποστηρίζουν με στόμφο, ότι το σήριαλ της… Φρεγατιάδας, θα έχει τέτοιο τέλος που αν όχι θα εκπλήξει, τότε τουλάχιστον θα… αιφνιδιάσει πολλούς με το αποτέλεσμά του. Και φυσικά αναφέρονται στην “σφήνα” των Βρετανών. Μία πρόταση που σαφέστατα υπερτερεί από κάθε άποψη, των δύο πρώτων (οι οποίες καιρό τώρα πλασάρονται από τον Τύπο ως τα… αδιαφιλονίκητα φαβορί). Όμως η αλήθεια είναι ότι Άγγλοι, σε επίπεδο οπλικής διαμόρφωσης-δυνατοτήτων πλοίων και… παράπλευρων προσφορών (βλ. επένδυση σε ναυπηγεία) σε μία ευνομούμενη διαδικασία, θα παίζανε χωρίς… αντίπαλο.

Ωστόσο, οι μέχρι σήμερα κινήσεις της κυβέρνησης και κατά συνέπεια ηγεσίας του Π.Ν. και η καθυστέρηση λήψης απόφασης, δεν είναι τα μόνα στοιχεία που προβληματίζουν έντονα.
Το ζήτημα είναι τόσο απλό, που διαφεύγει τις προσοχής μας, καθώς έχουμε πέσει όλοι (κυβέρνηση, επιτελείς, απλός κόσμος) με τα μούτρα, στην… σαπουνόπερα (γιατί τέτοια έχει καταντήσει η επιλογή της νέας Φρεγάτας) και εφιστίουμε την προσοχή μας στο δέντρο, αλλά χάνουμε το δάσος…
Με δυό λόγια:
Προσπαθούμε να εστιάσουμε, στο ποιό είναι το καταλληλότερο πλοίο για τον Στόλο ή στο ποία είναι η καλύτερη πρόταση που έχουμε;
Μάλλον το δεύτερο…

Και τούτο, γιατί βάζουμε όλες τις ανάγκες μας, στο ίδιο σακί. Η επιλογή νέας Φρεγάτας, είναι μεν ένα πολυσύνθετο πρόβλημα με πολλές προεκτάσεις, το οποίο όμως, δεν… λύνετε τόσο εύκολα, προχωρώντας απλά στην επιλογή του Χ ή του Ψ πακέτου…
Κι έτσι, έχουμε καταλήξει σε έναν φαύλο κύκλο που αντί να αναζητούμε, την Φρεγάτα εκείνη που είναι ιδανική για να υπηρετήσει τα επόμενα 40 χρόνια στις τάξεις του Π.Ν. εμείς ψάχνουμε να δούμε ποιό … “πακέτο προτάσεων”, μας βολεύει καλύτερα…

Κοιτάζουμε δηλαδή πώς να στριμώξουμε νέα Φ/Γ, μαζί με εκσυγχρονισμό των ΜΕΚΟ 200, να αγοράσουμε όμως και όπλα που να μας αναβαθμίζουν… εν μία νυκτί σε στρατηγική δύναμη στην ευρύτερη περιοχή της Αν. Μεσογείου, αλλά στο μεταξύ, μέχρι να παραλάβουμε τα καινούρια, να αποκτήσουμε και 2 μονάδες που «να μας κάνουν» τη δουλειά, ενώ τα νεότευκτα πλοία μας -μην ξεχάσουμε- θα πρέπει να ναυπηγηθούν στην πλειονότητά τους, σε ελληνικά ναυπηγεία.Θυμίζουμε κλασσικό… αρχοντοχωριάτη, που επέστρεψε για διακοπές στην πατρίδα, μετά από δεκαετίες που έπλενε πιάτα στα ξένα, πήγε στο ταβερνάκι του χωριού του και θέλει να απολαύσει μία χωριάτικη, αλλά με ολίγη από Ceasar’s salad, έτσι για να μην ξεχνάει ούτε το από πού κρατάει η σκούφια του, ούτε και όμως από πού έφυγε… Μιλάμε για κωμικοτραγικές καταστάσεις! Χωρίς ίχνος υπερβολής και χωρίς την παραμικρή διάθεση αστεϊσμού… Καταστάσεις που ΟΥΔΕΠΟΤΕ έχουν λάβει χώρα, στα πλαίσια εξοπλιστικού προγράμματος του Π.Ν…

Κακά τα ψέμματα… η λύση είναι είναι μονόδρομος: το Π.Ν. οφείλει να «σπάσει» το πακέτο των αξιώσεών του, σε μικρότερα επιμέρους εξοπλιστικά κομμάτια, αν θέλει πραγματικά να κάνει την πιο σωστή επιλογή. Γιατί πολύ απλά, επιμένοντας να βρούμε το πακέτο που ταιριάζει στην περίπτωσή μας, στο τέλος θα καταλήξουμε να επιβεβαιώσουμε το παλιό ρητό που λέει “Jack of all trades: master of none”…


Τα 3 λάθη-τροχοπέδη για τις Φρεγάτες

Είναι όμως δυνατόν, τα Κυβερνητικά λάθη που φλερτάρουν με τα όρια μιάς ανεξήγητης εμμονής, να παρακαμφθούν ή να λυθούν; Μην τρέφετε την παραμικρή αμφιβολία ως πρός αυτό.

Λάθος 1ο: Χέρι-χέρι η παραγγελία νέων Φ/Γ με τον εκσυγχρονισμό των ΜΕΚΟ
Κακώς… Αποσυνδέστε τα κύριοι, αυτά τα δύο κεφάλαια. Βγείτε στην αγορά και βρείτε ποιάς χώρας οι εταιρείες και οι υποκατασκευαστές στρατιωτικών συστημάτων και ποιά ναυπηγεία, μπορούν να σας κάνουν καλύτερα τη δουλειά που ζητάτε. Αξιολογείστε τους και αποφασίστε! Σταματήστε να συνδέετε τον εκσυγχρονισμό των 4 φρεγατών κλάσσης ΥΔΡΑ, με την παραγγελία των 4 νέων.
Όσο για τα ναυπηγεία…
Μιλάτε διαρκώς για την ανάγκη εμπλοκής των εγχώριων ναυπηγείων, αλλά δεν τολμάτε να καλέσετε ΕΔΩ τους υποκατασκευαστές συστημάτων και να τους πείτε:
«Εμείς διαλέξαμε εσάς. Εσείς θα κάνετε τον εκσυγχρονισμό ΕΔΩ, στην Ελλάδα. Αυτό είναι το πακέτο θέλουμε να “φορέσετε” στις ΜΕΚΟ, κύριοι. Τόσα διαθέτουμε γι’ αυτόν τον εκσυγχρονισμό. Take it or leave it!».
Ποιά χώρα έχει την πολυτέλεια να χάσει κοντά στο μισό δισ.;
Δεν δέχονται για τον Α ή τον Β λόγο;
Προχωράμε στον επόμενο.

Φίλτατοι επιτελείς και Κυβέρνηση, πρέπει να αντιληφθείτε αυτό που είναι νόμος στην αγορά: μνηστήρες πολλοί στην πιάτσα. Αυτός όμως που πληρώνει αυτή τη στιγμή, αυτός που διαθέτει το ζεστό χρήμα, ένας: η Ελλάδα! Εμείς (εσείς δηλαδή) θέτετε τους όρους και όποιου του αρέσει, έρχεται και παίρνει την δουλειά. Ναί, τόσο απλά…


Λάθος 2ο:  Σύνδεση των νεοναυπηγήσεων με το πλοίο ενδιάμεσης λύσης
Τα 2 πλοία δηλαδή που θα χρησιμοποιήσει ο Στόλος, μέχρι να ενταχθούν οι νέες μονάδες σ’ αυτόν. Μάλιστα…
Και γιατί δηλαδή θα πρέπει να τα συνδέσετε αυτά τα δύο;
Γιατί πρέπει αποκλειστικά, όποιος τελικά θα ειναι αυτός που θα αναλάβει την παραγγελία των νέων Φ/Γ, θα πρέπει «ντε και καλά», από αυτόν να προέρχονται και τα όποια ΣΑΠΑΚΙΑ αποφασίσετε ότι… μας κάνουν για τα επόμενα 5, βία 10 χρόνια;
Και μην βιαστείτε να πείτε ότι αν τα αποσυνδέσουμε αυτά τα δύο, θα ανέβει η τιμή των μεταχειρισμένων, γιατί ξεστομίζοντας κάτι τέτοιο, κινδυνεύετε να χαρακτηριστείτε ως για ερασιτέχνες που ψεύδονται οικτρά, προκειμένου να ικανοποιήσετε τα κέφια όποιων εταίρων επιλέξετε.

Να το θέσουμε απλά, με ένα παράδειγμα;
Οι Ολλανδοί, σε περίπτωση που επιλέξουμε την δική τους πρόταση, μας δίνουν… πεσκέσι τις 2 τύπου «Μ» στην τιμή των 60-70 εκατομμυρίων.
Και τί μας εμποδίζει να κατέβουμε στις διαπραγματεύσεις (σε περιβάλλον ελεύθερης αγοράς ζούμε άλλωστε…) με την αντιπρόταση:
«Ξέρετε κύριοι… καλώς ή κακώς δεν μας καλύπτει η πρότασή σας. Θέλουμε όμως τις 2 τύπου «Μ» Ορίστε και τα χρήματα που ζητάτε γι’ αυτές…».
Πιστεύει στ’ αλήθεια κανείς ότι οι Ολλανδοί, θα μας ζητήσουν για τις ΥΠΕΡΤΡΙΑΚΟΝΤΑΕΤΕΙΣ φρεγάτες «Μ», τα διπλά ή έστω θα ανεβάσουν στα 100 εκατομμύρια την τιμή της κάθε μίας;
Αν ναί, τότε γυρίστε τους την πλάτη, να μην βρίσκουν αγοραστή για τα σαπάκια τους κι όταν κάποια στιγμή τον βρούνε στη… Χιλή ή στην Ινδονησία, να τις πουλήσουν στη μισή τιμή.
Γιατί ο Ολλανδός (όπως και ο κάθε Ολλανδός που προσπαθεί να… σπρώξει την σκαρταδούρα του) γνωρίζει ΠΟΛΥ καλά, αυτό που γνωρίζετε ΚΑΙ εσείς: ότι το πλοίο, ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ που περνάει από πάνω του, χάνει αξία…
Ποιός θα έχει χάσει λοιπόν;
Εμείς ή αυτοί;

Ποιός θα έχει χάσει όταν οι Άγγλοι μας δίνουν 2 Φρεγάτες Type 23 προίκα ή όταν μπορούμε να τα πάρουμε αυτά τα πλοία, ακόμα κι αν δεν επιλέξουμε την δική τους πρόταση;
Γιατί αρέσει-δεν αρέσει, οι Βρετανοί, προσφέρουν το πλέον ευέλικτο… προϊόν συγκριτικά με όλους τους άλλους και κακά τα ψέμματα: οι μεταξύ μας ναυπηγικές σχέσεις όχι απλώς έχουν δοκιμαστεί στην πράξη, αλλά είναι και πρόσφατα, αλλά και άριστα τα αποτελέσματά τους…
Λάθος 3ο:
Η κυβέρνηση συνδέει άρρηκτα την παραγγελία με την διάσωση των ναυπηγείων
Αν η κυβέρνηση που αποτελεί τον βασικό εκπρόσωπο της ελεύθερης αγοράς στα Κοινοβουλευτικά δρώμενα, ήθελε όντως να βρει λύση, στο φλέγον αυτό θέμα, θα φρόντιζε αντί να το πετάει ως «καυτή πατάτα» στον όποιο ενδιαφερόμενο επενδυτή, να έχει ήδη προσεγγίσει το θέμα υπό διαφορετικό πρίσμα:
Αφού όσοι ήρθανε, είδαν και… απήλθαν και δεν μπορείτε να βρείτε αγοραστή, αναλάβετε τα ναυπηγεία εσείς τότε!
Δώστε τα στο ελληνικό κράτος και βάλτε έναν ιδιώτη για manager. Βάλτε μιά ελληνική ή μία ξένη εταιρεία να κάνει το management και ας κρατάει το κράτος ένα ποσοστό από τα κέρδη, να δείτε για πότε αυτά θα δουλέψουν… ρολόι. Να δείτε μετά, για πότε το περιβόητο «Εθνκό Πλοίο» θα γίνει πραγματικότητα, σε μία χώρα που ναυπηγεί πλοία πρώτης γραμμής πρίν από την έναρξη του Β΄ Π.Π. μέχρι σήμερα, πλήν όμως είναι σχεδιάσεις ξένων ναυπηγικών οίκων…
Δεν θέλετε όμως!
Θέλετε όλοι σας (μηδενός κόμματος εξαιρουμένου) την Ελλάδα να είναι μονίμως εξαρτημένη από ξένους….
Μιλάτε για ανανέωση Στόλου ενάμιση χρόνο τώρα και για το… «όραμα μιας ισχυρής Ελλάδας», όταν δεν μπορείτε να δείτε ούτε τη μύτη σας με νούμερο 4, φακούς μυωπίας…

Παρένθεση: Οι Βρετανοί μέχρι προ ολίγων ημερών, ήταν ΟΙ ΜΟΝΟΙ που μας έδιναν τη δυνατότητα να κτίσουμε ΚΑΙ ΤΙΣ 4 ΦΡΕΓΑΤΕΣ στην Ελλάδα. Στο ίδιο μήκος κύματος όμως, συντονίστηκαν και οι Ισπανοί, που πρόσφεραν 4 Φ/Γ της κλάσσης F-100, συν 2 ελαφρές Φ/Γ (για κορβέττες πρόκειται ουσιαστικά) επίσης για ναυπήγηση εξ’ ολοκλήρου στη χώρα μας.

Μας αρέσουν οι δύο αυτές πρότασεις και το γράφουμε; Ναί. Ευθέως και ξεκάθαρα! Και μπορούμε να το λέμε και να το γράφουμε, ακριβώς γιατί δεν έχουμε κανένα όφελος και ακριβώς επειδή δεν ανήκουμε στο παρασκήνιο, να έχουμε το παραμικρό οικονομικό ή άλλο… κίνητρο από κανέναν!
Είμαστε αναφανδόν με το μέρος, όποιας πρότασης είναι υπέρ των εθνικών μας συμφερόντων κι ας προέρχεται ακόμα και από την… Ουγκάντα.https://navaldefence.gr/wp-content/uploads/2021/02/type-31.png

Και κακά τα ψέμματα: μπορεί οι Άγγλοι να ξεκίνησαν ως το απόλυτο outsider, ωστόσο προσφέρουν γη και ύδωρ σε σύγκριση με όλους τους άλλους μνηστήρες.
Μας προσφέρουν 4 πλοία της κλάσσης ARROWHEAD 140
Ως ενδιάμεση λύση, μας δίνουν 2 φρεγάτες Type 23, οι οποίες αποτελούν μιά ελαφρύτερη έκδοση της Type 26, που έχει ήδη ξεκινήσει να ναυπηγείται και έχει αποσπάσει παραγγελίες από Καναδά και Αυστραλία.
Είναι και τα δύο σκαριά…«θαλασσοβάπορα».
Αποτελούν ουσιαστικά εξελιγμένες οπλικές πλατφόρμες, καθώς μεταφέρουν επάνω τους, ένα μικρό πλωτό… πυροβολικό.
Μπορούν να πάρουν επάνω τους οποιοδήποτε βλήμα της αρεσκείας μας, διαθέτει το οπλοστάσιο της Δύσης.
Μας τις δίνουν σε ΟΙΑΔΗΠΟΤΕ διαμόρφωση όπλων, εμείς επιλέξουμε.
Θα «κτιστούν» ΟΛΕΣ σε ελληνικά ναυπηγεία (ικανοποιώντας την κυβερνητική… ρήτρα).
Είναι ΠΑΜΦΘΗΝΕΣ σε σύγκριση με όλους τους άλλους «μνηστήρες».
Και το κυριότερο: η Βρετανία, είναι Η ΜΟΝΗ χώρα στον πλανήτη, που διαθέτει πείρα σε θαλάσσιο πόλεμο, τα τελευταία 40 χρόνια, καθώς πήρε πολλά μαθήματα από την εκστρατεία των Falklands. Τα… μαθήματα που πήρε στην μεγάλη αυτή αεροναυτική -επί των πλείστων- επιχείρηση, τα υιοθέτησε και διαχρονικά εφαρμόζει όλες τις εξελίξεις αυτών των διδαγμάτων, σε κάθε καινούριο πλοίο πρώτης γραμμής που ναυπηγεί έκτοτε.

Και κάπου εδώ ξεκινάνε τα ερωτήματα:
Ερώτημα 1ο: Όταν έχουμε την εμπειρία ενός ναυτικού πολέμου και 4 δεκαετιών ναυπηγήσεων, ενσωματωμένη σε μία κλάσση πλοίου επιφανείας, εσείς κύριοι του Π.Ν. και της Κυβέρνησης, θα πάτε να αγοράσετε, μιά Γαλλική Φρεγάτα που υπάρχει μόνο στα χαρτιά και δεν ξέρουμε τί προβλήματα θα μας βγάλει στην πράξη;
Ερώτημα 2ο: Θέλετε πλοίο αεράμυνας και θα προτιμήσετε την Ολλανδική που στην αρχική της έκδοση, φέρει 8 βλήματα επιφανείας-αέρος ή την Βρετανική που φέρει 32 συνολικά;
Ερώτημα 3ο: Θα προτιμήσετε τους Ολλανδούς που μας προσφέρουν μία ακόμα Φρεγάτα «της σειράς», αξιόλογη μεν, πλήν δεν σου «δίνει το κάτι παραπάνω» σε επίπεδο οπλισμού, μόνο και μόνο επειδή… επί 4 δεκαετίες είχαμε τις «S» και… «τις ξέρουμε απ’ έξω και ανακατωτά»;

Άν έτσι έχει η κατάσταση, τότε θυμηθείτε ότι από τους Εγγλέζους πήραμε τις Vosper που όλοι «πίνουν νερό στο όνομά τους», στη Διοίκηση Ταχέων! Εσείς οι ίδιοι το λέτε και (ορθώς) το αναπαράγετε…
Ναί, το πιστεύουμε και θα το φωνάζουμε πως οι Βρετανικές Φρεγάτες, μαζί με τις Ισπανικές, αποτελούν μακράν και με διαφορά, ό,τι καλύτερο υπάρχει αυτή τη στιγμή, για να καλύψουν τις αυξημένες ανάγκες του Στόλου.
Στο μεταξύ, συμβαίνει και το εξής οξύμωρο, με την πρόταση των Ισπανών:
Διατρανώνουμε πρός κάθε κατεύθυνση, ότι επιθυμούμε διακαώς αντιτορπιλικά κλάσσης Arleigh Burke και από την άλλη, οι Ίβηρες, μας προσφέρανε 2 “ελαφρές” φρεγάτες ALFA 3000 μαζί με τις 4 φρεγάτες κλάσσης F-100, οι οποίες αποτελούν μιά… mini έκδοση των αμερικανικών Α/Τ και εμείς τις κοιτάζαμε σαν… γάιδαροι στα δόντια, μέχρι που τις απορρίψαμε!
Χώρια το γεγονός ότι επιχειρώντας την ολική επαναφορά, κατέθεσαν προ ολίγων μόλις ημερών, επενδυτική πρόταση για τα δύο μεγάλα ναυπηγεία της χώρας, που καμία Κυβέρνηση που θελει να απαλλαγεί από τον νταλκά των ναυπηγείων και των προστίμων που τρώει κάθε μήνα από την Ε.Ε. δεν θα μπορούσε να παραβλέψει. Κι όμως… τις Ισπανικές, τις απορρίψαμε με βάση τα κριτήρια του ίδιου του Πρωθυπουργού. Γιατί σπαταλάνε τόσο χρόνο οι επιτελείς, όταν ο Πρωθυπουργός… “αποφασίζει και διατάζει” είναι άξιον απορίας (και όχι μόνο…).

Τα οξύμωρα όμως δεν σταματούν εδώ…
Στο… “παρά πέντε”, κατέθεση πρόταση για επίσης 4 Φρεγάτες και η Αμερικανικών συμφερόντων Gibbs and Cox . Σύμφωνα με αυτήν οι συγκεκριμένες μονάδες θα ενσωματώνουν, αρκετές από τις τεχνολογίες των Arleigh Burke, γιατί απλούστατα τα συγκεκριμένα Α/Τ τα σχεδίασε η Gibbs & Cox… Το επίσης σημαντικό της πρότασης αυτής, είναι ότι κατεβαίνει… ανεξάρτητη. Δηλαδή, δεν έχει την πίεση της Αμερικάνικης Κυβέρνησης, να… ζαλίζει κάθε λίγο και λιγάκι την αντίστοιχη δική μας και τους επιτελείς του Π.Ν. ασκώντας τους πιέσεις. Κατεβαίνουν… αυτόνομα, με ένα πλοίο που διαθέτει δυνατότητες που τις… ψάχνουμε σε εκείνο της περιβόητης… “ενδιάμεσης λύσης” κι εμείς αναλωνόμαστε σε εξονυχιστικές αναλύσεις χωρίς τέλος…

Και το χειρότερο: κανείς δεν μπορεί να εξηγήσει, με τί σκεπτικό επιμένουμε ως χώρα στην εμμονική μας τάση, να ψάχνουμε μεταξύ μιάς δύσκαμπτης και αδοκίμαστης Γαλλικής σχεδιάσεως και μιάς τυπικής Ολλανδικής φρεγάτας, που δεν μπορεί να κάνει την διαφορά…
Ανεξήγητα αυτοκαταστροφικοί;
Έρμαια πολιτικών ονειρώξεων;
Και τα δύο;
Το ζήτημα είναι ένα:
Τις… «γαλάζιες πατρίδες» αυτοί που τις ονειρεύονται, τις υπηρετούν με συνέπεια και τις κτίζουν καθημερινά με το βλέμμα στραμένο στο μέλλον και με μεθοδικό τρόπο. Κυρίως όμως, με ξεκάθαρους στόχους, έτσι ώστε όταν έρθει η ώρα, να μπορέσουν να τις στερήσουν από αυτούς, που επιμένουν να εθελοτυφλούν, προσκολλημένοι σε ερμαφρόδιτες εμμονές και θολές, κοντόφθαλμες πολιτικές.

El Comandante

 

Σχολιασμός

Κοινοποιήστε το: